ممنوعیت های دوران بارداری

در زمان بارداری باید بیشتر مراقب سلامت خود باشید، زیرا شما اکنون کودکی را نیز همراه دارید و سلامت شما با سلامت فرزندتان گره خورده است. در این دوران باید سبک زندگی خود را کمی تغییر دهید تا آسیبی به شما و کودک نرسد. در این مطلب می‌توانید با موارد خطرساز و برخی از مواد غذایی مضر برای دوران بارداری بیشتر آشنا شوید.

 

پرهیز از مواد اعتیاد‌آور

سبک زندگی خطرناک ممکن است آسیب‌های جدی برای سلامت یک زن ایجاد کند. اما این خطرها در دوران بارداری علاوه بر سلامت مادر، سلامت جنین را نیز تهدید می‌کند. برخی از عادت‌های پرخطر که می‌تواند سلامت جنین و مادر را تهدید کند در زیر آمده است:

مصرف سیگار و دخانیات: سیگار و قلیان آن‌قدر خطر شناخته‌شده‌ای برای مادران محسوب می‌شود که تنها گفتن این جمله که برای کودک شما مضر است باید کافی باشد. تماس مادر باردار با دود سیگار افراد دیگری که با آنها زندگی می‌کند یا در محل کار او حضور دارند نیز می‌تواند بر جنین تأثیر بگذارد. تماس با دود سیگار می‌تواند منجر به سقط ناخواسته، تولد زودرس، کم‌وزنی نوزاد و مرگ جنین یا نوزاد شود.

مصرف الکل:الکل بسته به مقدار و تعداد دفعات مصرف می‌تواند تأثیرهای متفاوتی بر کودک در حال رشد شما داشته باشد. سندرم جنین الکلی؛ FAS، بدترین حالت ممکن است که منجر به عقب‌ماندگی شدید و سایر ناهنجاری‌ها در جنین می‌شود. سندرم جنین الکلی با نقص‌های هنگام تولد در ارتباط است و مهم‌ترین عوارض آن نیز عقب‌ماندگی ذهنی قابل پیشگیری، مشکلات مادرزادی از جمله رشد ناقص پیش یا بعد از تولد، ناهنجاری‌های صورت، اختلال در عملکرد سیستم عصبی و طیف متنوعی از اختلال در رشد اندام‌های اصلی می‌شود.

مصرف مواد مخدر: مصرف هر نوع مادۀ مخدر در دوران بارداری باعث می‌شود جنین در معرض این مواد قرار بگیرد و این موضوع می‌تواند منجر به افزایش میزان کم‌وزنی و آسیب به سیستم عصبی مرکزی نوزاد شود. همچنین می‌تواند باعث تأخیر یا رشد ناقص سیستم عصبی رفتاری، بروز علائم ترک مواد، ناهنجاری‌های فیزیکی مانند شکاف کام، مشکلات قلبی، نقص‌های چشمی و نقص‌هایی در صورت و سایر سیستم‌های داخلی ‌شود.

 

پرهیز از تشعشعات مضر

اگرچه قرار گرفتن در معرض خطر تشعشع‌های مضر بسیار کم است اما برخی از امواج موجود در اطراف مادر ممکن است خطرهایی را برای او و جنین ایجاد کند.مثل اشعه ایکس ومانیتورهای قدیمی و امواج رادیو اکتیو

.

مواد غذایی ممنوع در دوران بارداری

استفاده از برخی از مواد غذایی و مکمل‌هایی که پیش از بارداری زیاد استفاده می‌کردید یا تماس با آنها حالا و در دوران بارداری می‌تواند خطرهایی را به دنبال داشته باشد. در زیر برخی از مواد غذایی آورده شده که ممکن است سلامت شما و جنین را تهدید کند:

چای، نوشابه، قهوه :چای، نوشابه، قهوه و نوشیدنی‌های انرژی‌زا همه دارای کافئین هستند که مصرف زیاد آنها می‌تواند خطراتی برای کودک شما داشته باشد. همچنین غیر از وجود کافئین، برخی از کارشناسان مصرف مداوم نوشابه‌ها در دوران بارداری را با ابتلا به دیابت کودک در آینده مرتبط می‌دانند، پس در هر صورت بهتر است از مصرف نوشیدنی‌هایی مثل نوشابه و نوشایه‌های انرژی‌زا در دوران بارداری پرهیز کنید و چای و قهوه را هم به میزان مشخصی مصرف کنید. یکی از راه‌ها این است که نوشیدنی‌های مناسب دیگر را جایگزین این موارد کنید.

ماهی های  دارای جیوه : مصرف ماهی در دوران بارداری نه تنها ممنوع نیست، بلکه توصیه نیز می‌شود. اما برخی از ماهی‌ها ممکن است میزان بالایی جیوه در بدن آنها باشد که مصرف آن در دوران بارداری می‌تواند بسیار خطرناک باشد. جیوه تأثیر نامناسب بر رشد مغزی و سیستم عصبی جنین می‌گذارد. معمولاً ماهی‌های بزرگ که در اقیانوس یا دریاها زندگی می‌کنند مانند کوسه‌ماهی یا ماهی تن مقدار بیشتری جیوه جذب می‌کنند. درحالی‌که ماهی‌های رودخانه و پرورشی به دلیل عمر کوتاهی که دارند، معمولاً جیوۀ بسیار کمی خواهند داشت

مصرف گوشت خام یا نیم پز:از تماس و مصرف گوشت خام و نیم‌پز به شدت خودداری کنید. همچنین بهتر است از لمس تن گربه‌های خیابانی، تمیز کردن ظرف غذای گربه‌ای که از سلامتش اطلاعی ندارید یا عوض کردن خاک گلدان‌ها با دست بدون دستکش خودداری کنید. این موارد، به خصوص استفاده از گوشت‌خام یا نیم‌پز خطر عفونت توکسوپلاسموز; Toxoplasmosis را افزایش می‌دهد که موجب سقط جنین و ایجاد نقص‌های مادرزادی خواهد شد.

 

تماس نداشتن با مواد شیمیایی

تماس و استنشاق مواد شیمیایی می‌تواند اثرهای منفی روی سلامت جنین یا مادر داشته باشد. بهتر است در دوران بارداری از هرگونه تماس با مواد شیمیایی خطرناک پرهیز کنید. اگر از شوینده‌ها و مواد ضدعفونی‌کننده استفاده می‌کنید بهتر است حتماً از دستکش و ماسک استفاده کنید. برخی از مواد شیمیایی خطرناک که باید از آنها پرهیز کنید شامل موارد زیر است:

سموم گیاهی و حشره‌کش‌ها

تینر و بوی رنگ

ضدعفونی‌کننده و شوینده‌های خانگی

 

سایر فعالیت‌ها و موارد خطرناک

بهتر است سعی کنید از موارد زیر در دوران بارداری پرهیز کنید:

مصرف خود سرانه دارو:داروهایی که در زمان باردار نبودن برای شما بی‌خطر است، در زمان بارداری می‌تواند تأثیرهای مخربی بر جنین داشته باشد. حتی اگر در فکر باردار شدن هستید، ‌باید پیش از آن در مورد داروهایی که مصرف می‌کنید با پزشکتان صحبت کنید. پزشک به شما توصیه می‌کند که در طول هشت هفتۀ اول بارداری که قلب، ریه‌ها و مغز کودک شکل می‌گیرند، هیچ نوع دارویی را با تشخیص خودتان مصرف نکنید؛ این داروها شامل داروهایی مانند آسپرین و سایر داروهای بدون‌نسخه می‌شود

اساسترس زیاد: فشار روانی زیاد ناشی از فعالیت‌های کاری یا سایر مسائل ممکن است باعث ایجاد استرس در شما ‌شود. مادران باردار باید تا حد امکان از استرس دوری کنند. استرس می‌تواند باعث زایمان زودرس شود.

سونا جکوزی و وان اب داغ: گرم شدن بدن در بارداری می‌تواند برای جنین بسیار خطرناک باشد. برای همین بهتر است در دوران بارداری از مواردی که باعث افزایش دمای بدن شما می‌شود، پرهیز کنید. استفاده از سونا، جکوزی یا وان آب داغ از مواردی است که در دوران بارداری ممنوع است.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/241-mmnveyt-hay-dvran-bardary.html

دلایل عق زدن کودک

برخی کودکان تا زمانی که در بلعیدن مهارت پیدا می‌کنند، حتی با خوردن شیر خشک یا شیر مادر هم عق می‌زنند، به ویژه اگر جریان آن خیلی سریع باشد. برخی از آنها نیز حتی از قرار دادن انگشتان خود در دهانشان هم عق می‌زنند تا بالاخره یاد می‌گیرند که تا کجا می‌توانند چیزی را در دهانشان فرو ببرند. در این مطلب می‌توانید با دلایل عق زدن در کودکان شیرخوار و راهکارهایی برای کاهش و رفع این اتفاق آشنا شوید.

 

دلایل عق زدن کودک

احتمالات زیادی برای عق زدن کودکان شیرخوار وجود دارد. همهٔ ما یک رفلکس عق زدن داریم که پاسخ خودکار بدن برای جلوگیری از خفگی است که تا پایان عمر باقی هم می‌ماند. علاوه بر این، تا وقتی کودکتان به چهار یا شش ماهگی برسد یک رفلکس دیگر هم وجود دارد که باعث می‌شود وقتی انتهای گلویش تحریک شود، مثلاً زمانی که چیزی به آن بخورد، زبانش را بیرون بدهد. این رفلکس که رفلکس برون‌اندازی یا برون‌‌زبانی نامیده می‌شود می‌تواند اولین تغذیه‌های کودک را کمی دشوار کند. به همین دلیل، عق زدن یا بیرون دادن اولین قاشق‌های مواد غذایی یا سرلاک اتفاقی غیرمعمول نیست.

وادار کردن کودک به خوردن چیزی بیش از آن مقداری که می‌خواهد و همچنین داشتن مقدار زیادی غذا در دهانش یا غذایی که دوست ندارد نیز می‌تواند حتی پس از ناپدید شدن رفلکس برون‌اندازی باز هم باعث عق زدن او شود.

در آخر نیز لازم است بدانید که عق زدن طبیعی نیز مثل ریفلاکس طبیعی و خفیف کودکان است که باعث آزار آنها نمی‌شود معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما این موارد با عارضهٔ مشخص استفراغ در کودکان تفاوت دارد و به محض مشاهدهٔ هر مورد مشکوکی شبیه استفراغ آزاردهنده در کودک یا استفراغ پرتابی لازم است فوراً با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید تا از مشکلات احتمالی پیشگیری کنید، پس بهتر است فرق ریفلاکس خفیف نوزادی و عارضه و بیماری‌های منجر به استفراغ را در کودکان بدانید.

 

راهکارهایی برای جلوگیری از عق زدن کودک

برای رفع مشکل عق زدن کودکان شیرخوار لازم است والدین با برخی نکات مهم در این زمینه آشنا باشند تا بتوانند وقتی کودکشان شروع به خوردن مواد غذایی جامد کرد، با راهکارهایی این اتفاق را کاهش دهند. برای برطرف کردن مشکلات احتمالی عق زدن و دیگر نکات ضروری می‌توانید موارد زیر را امتحان کنید:

 

حفظ آرامش و وادار نکردن کودک: سعی کنید کودکتان هنگام شیر یا غذا خوردن آرام باشد و او را وادار نکنید که بیشتر از مقداری که می‌خواهد چیزی بخورد.

 

بررسی اندازهٔ سوراخ سرشیشه:  اگر کودک با شیشه‌شیر تغذیه می‌شود مطمئن شوید که اندازه سوراخ سر شیشه مناسب کودکتان است. اگر خیلی بزرگ باشد ممکن است یکدفعه شیر زیادی را در دهانش بریزد.

 

توجه به آمادگی کودک: قبل از شروع غذاهای جامد، اطمینان حاصل کنید که کودک برای خوردن آنها آماده است. کودکان باید حداقل چهار تا شش ماهه باشند و بتوانند با تکیه دادن بنشینند.

 

میزان پر بودن قاشق: وقتی فکر می‌کنید کودکتان آماده است، با مقدار کمی غذا در یک قاشق شروع کنید. ابتدا قاشق را کج کنید و مقدار کمی از غذا را روی جلوی زبانش بریزید و تمام قاشق غذا را در دهانش خالی نکنید. با این کار، کودک می‌تواند خودش بقیهٔ غذا را از قاشق ببلعد، بدون اینکه قاشق به ته گلویش بخورد.

 

آهسته غذا دادن: اگر کودک غذا را با زبانش بیرون زد، حتماً به این معنی نیست که آن را دوست ندارد، بلکه احتمالاً می‌خواهد ببیند این شکل جدید از غذا خوردن چگونه است، پس در طول مدتی که با این روش آشنا می‌شود، سعی کنید آهسته به او غذا بدهید.

 

تشخیص آماده نبودن کودک: کودک بعد از چند بار تلاش کردن باید یاد بگیرد که با زبانش غذا را به انتهای دهانش هل بدهد. اگر او بعد از یک هفته هنوز هم در بلعیدن غذا مشکل دارد، احتمالاً هنوز برای خوردن مواد غذایی جامد آماده نیست.

 

تنها نگذاشتن کودک: هرگز هنگام غذا خوردن کودک اتاق را ترک نکنید و اگر او در حین خوردن مایعات همراه غذا عق می‌زند، سعی کنید بعد از اینکه غذای اصلی‌اش را تمام کرد به او نوشیدنی بدهید.

 

پیشگیری از خفگی: وقتی که کودک برای غذا خوردن با دست خودش آماده شد، مراقبش باشید که در حین غذا خوردن عق نزند یا دچار حالت خفگی نشود. غذای او را به لقمه‌های کوچکی که بزرگ‌تر از یک سانتی‌متر نباشد خرد کنید و غذاهایی که خطر خفگی ایجاد می‌کند مثل دانهٔ انگور، کشمش، آجیل و پاپ کورن به او ندهید.

به مرور هرچه کودک غذای بیشتری می‌خورد، به احتمال زیاد، کمتر عق می‌زند. اما اگر کودک به عق زدن یا حالت خفگی هنگام خوردن غذاهای پوره‌شده ادامه داد، بهتر است این مورد را با پزشکش در میان بگذارید تا کودکتان را معاینه کند تا از نبود هر گونه مشکلات فیزیکی مطمئن شود.

 

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/238-dlayl-egh-zdn-kvdk.html

 گل‌مژه چشم کودک

جوش‌ قرمزی که روی لبه‌ٔ پلک کودک نمایان می‌شود ممکن است گل‌مژه باشد که اصطلاح پزشکی آن هوردلوم است. در این مطلب می‌توانید با گل‌مژه در کودکان، جلوگیری از بیشتر شدن عفونت گل‌مژه، درمان و پیشگیری از بروز گل‌مژه آشنا شوید.

 

گل‌مژه چشم کودک

دکتر فرهت میگوید هرچند گل‌مژه خطرناک نیست، اما می‌تواند آزاردهنده باشد و باید درمان شود تا از تبدیل آن به یک عفونت جدی و دردناک‌تر جلوگیری شود.

گل‌مژه زمانی به وجود می‌آید می‌گیرد که باکتری‌هایی از قبیل استافیلوکوک اورئوس، یکی از غدد ریز چربی در پایهٔ یک مژه را عفونی می‌کنند. این عفونت یک برآمدگی یا جوش حساس به لمس، قرمزرنگ و پر از چرک ایجاد می‌کند. همچنین ممكن است مادهٔ زرد یا سفیدرنگی از جوش ترشح کند و پلک نیز کمی شوره بزند.

 

درمان گل‌مژه در کودک

بیشتر گل‌مژه‌ها طی چند روز خودبه‌خود باز و تخلیه می‌شوند، اما شما ممکن است بتوانید با استفاده از یک درمان خانگی، به بهبود سریع‌تر گل‌مژه‌ٔ کودکتان کمک کنید. برخی از این راهکارها شامل موارد زیر است:

 

کمپرس گرم انجام دهید : حرارت، چرک را به قسمت جلوی گل‌مژه می‌آورد و باعث می‌شود که گل‌مژه سریع‌تر از حالت طبیعی، باز و تخلیه شود. پس یک لیف، حوله یا پارچهٔ تمیز خیلی نازک را با آب گرم و نه داغ مرطوب کنید و آن را به چشم عفونی کودک بگذارید. اگرچه او احتمالاً تکان می‌خورد و مقاومت می‌کند، اما سعی کنید با آرامش و دلگرمی دادن به او، کمپرس را در هر بار برای مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه آن را روی چشمش نگه دارید و این کار را سه یا چهار بار در روز تکرار کنید. این کار راحت‌تر انجام می‌شود اگر کمپرس را در حینی که فرزندتان خوابیده است یا با پرت کردن حواسش به چیز دیگری مثلاً وقتی با هم به یک کتاب صوتی گوش می‌کنید، روی چشمش اعمال کنید.

 

گل مژه را فشار ندهید: هرگز گل‌مژه را فشار ندهید یا سعی نکنید آن را بترکانید. این کار علاوه بر ایجاد درد، می‌تواند عفونت را بدتر کند. همچنین اگر فرزندتان به اندازهٔ کافی بزرگ شده است، به او یاد بدهید که چشمش را نمالد و به آن دست نزند.

 

محل را تمیز نگه دارید: هنگامی که گل‌مژه تخلیه شد، پلک کودک را با یک پارچهٔ تمیز یا یک توپ پنبه‌‌ و مقداری آب گرم بشویید تا از پخش شدن چرک عفونی آن جلوگیری کنید. هر گونه ورم نیز طی یک هفته ناپدید خواهد شد.

 

پیشگیری از گسترش عفونت گل‌مژه

اگر کودک شما تنها در یک چشمش عفونت داشته باشد، برای تمیز کردن هر دو چشم، از یک لیف یا پارچه استفاده نکنید، زیرا باکتری می‌تواند از یک چشم به دیگر گسترش یابد. این کار همچنین می‌تواند باکتری‌ها را به چشم افراد دیگر انتقال دهد، بنابراین از لیف یا حولهٔ مشترک با کودکتان استفاده نکنید و پس از لمس چشم‌های کودک هم دست‌های خود و کودکتان را به طور کامل بشویید.

لازم نیست که به خاطر گل‌مژه از رفتن فرزندتان به مهد یا مدرسه جلوگیری کنید. فقط سعی کنید درمان‌ها را قبل از اینکه کودک به مدرسه می‌رود و بعد از اینکه به خانه برگشت انجام دهید. از کارکنان مهدکودک بخواهید در طول روز مرتب دست‌های کودکتان را شست‌وشو دهند و مراقب باشند که لیف یا حولهٔ او را برای کودک دیگری استفاده نکنند. اگر فرزندتان به مدرسه می‌رود، وقتی از در خانه بیرون می‌رود نیز به او یادآوری کنید که در طول روز دست‌های خود را بشوید.

 

پیشگیری از بروز مجدد گل‌مژه در کودک

متأسفانه کار زیادی نیست که بتوانید برای جلوگیری از بروز یک گل‌مژهٔ دیگر در چشم کودکتان انجام دهید. بچه‌ها بیشتر از بزرگسالان گل‌مژه می‌زنند و به نظر می‌رسد که بعضی از آنها نسبت به بچه‌های دیگر به آن مستعد‌تر هستند.

اگر کودکتان زیاد گل‌مژه می‌زند، می‌توانید تلاش کنید با تمیز کردن هر روزهٔ پلک‌های کودک با شامپو بچهٔ رقیق‌شده یا یک صابون سایندهٔ چشم بدون نسخه می‌توانید موارد بروز آن را به حداقل برسانید.

 

مراجعه به پزشک برای گل‌مژهٔ کودک

در هر صورت بعد از دیدن هر مشکل، دانه یا جوشی در نواحی چشم کودک بهتر است که به پزشک کودک اطلاع دهید تا خیالتان راحت شود. اما برخی از مواردی که نیاز بیشتر به پزشک دارد به شکل زیر است:

در صورتی که فرزند شما سه ماهه یا کوچک‌تر باشد،لازم است از پزشکش بخواهید تا نگاهی به چشم و گل‌مژهٔ کودک بیندازد و بعد در صورت اطمینان درمان را آغاز کنید.

اگر کودکتان حداقل چهار ماهه است، درصورتی‌که قرمزی و ورم به تمام طول پلک یا به پلک مقابل، پلک بالا یا پایین آن چشم گسترش یافت، با پزشک کودک تماس بگیرید. اینها ممکن است نشانهٔ آن باشد که کودکتان در حال ابتلا به سلولیت پری‌اوربیتال است، چون گل‌مژه یکی از شایع‌ترین علل بروز این عفونت جدی‌تر است.

دکتر فرهت میگوید اگر گل‌مژهٔ کودک یک هفته پس از استفاده از کمپرس گرم تخلیه نشد، اگر او به طور همزمان بیش از یک گل‌مژه دارد، یا اگر به محض ناپدید شدن یک گل‌مژه، گل‌مژهٔ دیگری بیرون آمد، به پزشک کودکتان اطلاع دهید.

پزشک فرزندتان احتمالاً اعمال کمپرس‌های گرم را پیشنهاد می‌دهد و در بیشتر موارد این تنها درمان مورد نیاز است. اما پماد آنتی‌بیوتیک نیز ممکن است برای خشک کردن عفونت تجویز شود و در برخی موارد، آنتی‌بیوتیک خوراکی نیز تجویز می‌شود.

در صورت عفونت شدید که نادر است، پزشک کودکتان ممکن است شما را به چشم‌پزشک متخصص اطفال ارجاع دهد، که می‌تواند گل‌مژه را باز کند و تخلیه کند.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/235-glmzhh-chshm-kvdk.html

 عفونت چشمی در کودکان

 

سلولیت پری‌اوربیتال یک عفونت چشمی است که می‌تواند در مورد کودکان اتفاق بیفتد. در این مطلب می‌توانید با این عفونت، دلایل، پیشگیری و درمان آن آشنا شوید.

 

سلولیت پری‌اوربیتال

سلولیت پری‌اوربیتال که سلولیت پره‌سپتال نیز نامیده می‌شود، یک عفونت جدی اما قابل درمان پلک و بافت اطراف کرهٔ‌ چشم است. این عفونت معمولاً تنها یک چشم را مبتلا می‌کند و به چشم دیگر سرایت نمی‌کند. سلولیت پری‌اوربیتال در کودکان زیر شش سال شایع‌تر است.

 

علل بروز سلولیت پری‌اوربیتال

دکتر فرهت میگوید امکان بروز سلولیت پری‌اوربیتال زمانی احتمال بیشتری دارد که باکتری‌های عامل عفونت مثل باکتری استافیلوکوک یا استرپتوکوک، از طریق یک خراش یا نیش حشره در اطراف چشم، وارد ناحیهٔ‌ پلک ‌شوند. علل دیگر سلولیت پری‌اوربیتال عبارتند می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

گل مژه، التهاب ملتحمه یا شالازیون که می‌توانند باعث ایجاد سلولیت پری‌اوربیتال یا بدتر شدن آن شوند.

جراحت جزئی یا جراحی چشم کودک ایجاد یا انجام شده باشد.

عفونت دیگری مانند سینوزیت یا عفونت دستگاه تنفسی فوقانی که به چشم منتقل شود.

 

علائم سلولیت پری‌اوربیتال

برخی علائم سلولیت پری‌اوربیتال که اگر متوجه یکی از آنها در کودکتان شدید، لازم است بلافاصله با پزشک تماس بگیرید یا به پزشک مراجعه کنید شامل موارد زیر خواهد بود:

قرمزی در اطراف چشم یا در سفیدی چشم وجود داشته باشد.

ورم پلک، سفیدی چشم یا ناحیهٔ اطراف چشم ایجاد شده باشد.

چشم ممکن است حساس به لمس باشد.

کودک می‌تواند تب داشته یا نداشته باشد.

 

سلولیت پری‌اوربیتال معمولاً باعث مشکل بینایی یا درد چشم نمی‌شود، گرچه شاید کمی ناراحتی ایجاد کند.

 

تشخیص و درمان سلولیت پری‌اوربیتال

ابتدا پزشک چشمان کودکتان را معاینه خواهد کرد. اگر تشخیص او سلولیت پری‌اوربیتال بود، خیلی نترسید، زیرا این عارضه به راحتی با دارو و چند بار مراجعه به پزشک درمان می‌شود. همچنین کودکان زیر یک سال ممکن است به یک ارزیابی ویژه برای بررسی عفونت و بستری کوتاهی در بیمارستان نیاز داشته باشند.

پزشک احتمالاً برای کودکتان یک آنتی‌بیوتیک خوراکی تجویز خواهد کرد. پیشرفت درمان با دقت تحت نظر گرفته می‌شود تا اطمینان حاصل شود که داروها مؤثر هستند. به احتمال زیاد از شما خواسته می‌شود که یک وقت ویزیت دیگر؛ بعد بسته به شدت آن برای کودکتان در یک یا دو روز بگیرید. اما به یاد داشته باشید که احتمال نیاز به بستری شدن نیز وجود دارد. یک نوبت ملاقات برای یک یا دو هفته بعد که در آن زمان باید عفونت از بین رفته باشد نیز برنامه‌ریزی خواهد شد. عفونت ممکن است حتی طی ۴۸ ساعت نیز برطرف شود.

به خاطر داشته باشید که حتی اگر علائم کودک روبه کاهش می‌رفت، حتماً دورهٔ‌ کامل آنتی‌بیوتیک‌های تجویزشده را تمام کنید تا مطمئن شوید که عفونت برنمی‌گردد. در این فاصله، پزشک ممکن است که استامینوفن یا اگر کودک شش ماهه یا بزرگ‌تر است، ایبوپروفن را برای تسکین هر گونه درد یا پایین آوردن تب پیشنهاد کند.

 

عوارض سلولیت پری‌اوربیتال

در موارد نادر، سلولیت پری‌اوربیتال می‌تواند به سلولیت ‌اوربیتال که یک عارضهٔ‌ چشمی جدی است که بافت‌های عمقی‌تر اطراف کرهٔ‌ چشم را درگیر می‌کند، تبدیل شود. سلولیت ‌اوربیتال برخلاف سلولیت پری‌اوربیتال، یک عارضه بالقوه تهدیدکننده بینایی و حیات است که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. اگر پس از درمان سلولیت پری‌اوربیتال یا در هر زمانی، متوجه هر کدام از علائم زیر شدید بلافاصله با پزشک کودک یا اورژانس تماس بگیرید:

قرمز شدن یا ورم کردن چشم

بدتر شدن علائم به جای بهبود

بروز تب همراه با علائم دیگر

دشواری یا درد در حرکت چشم

بیرون‌زدگی یا قلمبه شدن چشم

 

تغییرات دید

سلولیت ‌اوربیتال اگر درمان نشود می‌تواند موجب مشکلات بینایی دائمی، مننژیت یا مشکلات عصبی در بچه‌ها شود. اما اگر درمان تجویزشده را تا آخر دنبال کنید و کودک را به ملاقات‌ها و مراقبت‌های پیگیری نزد پزشکش ببرید، بروز این عوارض بسیار بعید هستند. اگر دربارهٔ‌ علائم کودکتان احساس نگرانی کردید، جانب احتیاط را نگه دارید و با پزشک تماس بگیرید.

 

جلوگیری از سلولیت پری‌اوربیتال

از نظر دکتر احمد شاه فرهت اطمینان از اینکه همهٔ‌ واکسن‌های کودک به‌موقع زده می‌شوند مؤثرترین راهکار پیشگیری است. در گذشته، باکتری هموفیلوس آنفلوانزا باعث بروز موارد زیادی از سلولیت پری‌اوربیتال می‌شد. به لطف واکسن پنج گانه ، این اتفاق به مرور کاهش یافته است. یک باکتری دیگر یعنی استرپتوکوک پنومونیه نیز یک عامل شایع سلولیت پری‌اوربیتال است که می‌توان با واکسن پنوموکوک از آن خودداری کرد.

همچنین، عفونت‌های دیگر مثل عفونت سینوس و عفونت دندانی را نادیده نگیرید، زیرا این عفونت‌ها می‌توانند به چشم‌ها گسترش یابند و باعث بروز سلولیت پری‌اوربیتال شوند.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/232-efvnt-chshmy-dr-kvdkan.html

 علت کم پشت بودن موی کودکان چیست؟

 

 

بیشتر پدر و مادر ها دوست دارند که کودکشان موهای پرپشت و زیبایی داشته باشند ولی در عمل بسیاری از کودکان تا سن پنج سالگی موی کم پشت و کرکی دارند و والدین آنها با مقایسه کودکشان با کودکانی که در همان سنین موهای پرپشتی دارند احساس ناراحتی می کنند. اطرافیان نیز با ارایه بی دلیل نظرات و پیشنهاداتشان در مورد موی کودک، این ناراحتی را صدچندان می کنند. باید دانست که کم پشتی موی کودکان تا سن پنج سالگی موضوعی کم اهمیت است و جای نگرانی نیست. هر چند با رعایت برخی از اصول می توان از موهای کودکان بیشتر مراقبت کرده و آنها را تقویت نمود.

 

مراقبت از موی کودک

داشتن موهای خوش حالت و پرپشت یکی از زیبایی های کودکان است که بسیاری از والدین دوست دارند فرزندشان از همان ابتدا دارای موهای مقاوم و نسبتا زیاد باشند. اما ساختار مو تحت تاثیر ژنتیک شکل گرفته و در اختیار فرد نیست. ویژگی های ساختاری موها از نظر رنگ، میزان تراکم، زمان سفید شدن و جنس، براساس نژاد، جنس و سن ما متفاوت است و همه با فرمول ژنتیکی فرد تعیین می شوند. بنابران، همه باید جنس و نوع موهای خود را مانند رنگ پوست و سایر ویژگی های ظاهری مان بپذیریم و چندان درصدد تغییر آن نباشیم زیرا عملی بی حاصل و بی نتیجه است.

 

چرا موی بیشتر کودکان، کرکی و کم پیشت است؟

کرکی، نازک و کم پشت بودن موی کودکان تا حدود ۵ سالگی کاملا طبیعی است و خانواده ها به هیچ عنوان نباید نگران این موضوع باشند.  موی انسان به گونه ای است که جنس، ضخامت تار مو و حتی تراکم موها از ۵ سالگی به بعد شکل واقعی خودشان را نشان می دهند و والدین نباید تا رسیدن به این سن، با بهره از انواع روش های سنتی مانند تراشیدن موها برای پرپشت شدن موی کودک خود داشته باشند.

 

آیا تراشیدن موی کودک جنس و تعداد موی کودک را تغییر می دهد؟

به هیچ عنوان! برخی خانواده ها به امید پرپشت شدن موی کودک در چند ماهگی موهای او را می تراشند و برخی از خانواده ها نیز برای صاف شدن موهای فر کودکان خود، اقدام به تراشیدن سر آنها در سنین ۲ تا ۴ سالگی می کنند. در واقع باید گفت تنها گروه محدودی از کودکان از بدو تولد یا در سال های اولیه زندگی شان موهای پرپشتی دارند و کرکی بودن موی سایر کودکان، طبیعی است که نه نیاز به مداخله روش های سنتی دارد و نه نیاز به مداخله روش های مدرن.
از طرف دیگر، مجعد یا خشک بودن ساختار مو، مشکلی نیست که بتوان با تراشیدن سر، آن را حل کرد. موهایی که بعد از تراشیدن سر این کودکان رشد می کنند، باز هم مجعد یا خشک خواهند بود و ما باید این نوع ساختار را به عنوان ویژگی دایمی کودک خود بپذیریم و انتظارات نا به جا نداشته باشیم.

 

در چه صورت باید نگران کم پشتی موی کودک باشیم؟

از نظر دکتر احمد شاه فرهت تنها اگر تراکم یا ضخامت تار موی کودک ما از ۵ سالگی به بعد، کاملا غیرطبیعی و متناقض با ویژگی های ساختاری موهای سایر اعضای خانواده بود، باید دنبال شناخت و رفع مشکل او باشیم. به عبارت ساده تر، اگر شما بعد از ۵ سالگی متوجه شدید کودکتان دارای موهای کم پشت و غیر طبیعی است، باید به پزشک مراجعه کنید. کمبودهای تغذیه ای مانند فقر آهن، کمبود ویتامین های گروه B و کمبود روی، پروتئین، مس یا کلسیم، می توانند عاملی برای کم پشتی و نازکی موی کودک شما باشند. این کمبودها باید با تشخیص پزشک و شروع درمان های دارویی برطرف شوند تا موهای کودک، هم حالت و هم تراکم طبیعی به خود بگیرد. به علاوه، کم کاری تیروئید هم می تواند عامل دیگری برای معیوب شدن چرخه رشد، تراکم و ریزش موی کودکان باشد.

 

آیا برای تقویت موی کودکان می توان کاری کرد؟

متاسفانه خیر، حقیقت این است که ما اصلا مساله ای به نام “تقویت مو” چه برای کودکان و چه برای بزرگسالان نداریم. بدین معنا که ساختار موها مانند ماهیچه نیست که بتوان با ورزش، فعالیت های فیزیکی یا حتی مصرف مکمل های مختلف، درصدد تقویت آنها برآمد. گول تبلیغات شامپو ها و لوسیون ها را هم نخورید که ادعا می کنند می توانند موی شما را تقویت کنند. مشکلات مختلف مو، ریشه در بیماری های ژنتیکی یا بیماری های داخلی دارند. مثلا قسمتی از سر برخی از افراد به صورت ژنتیکی، پیاز مو ندارد یا ساقه موی آنها ژنتیکی، خشک و شکننده یا وز است. برخی از کودکان و بزرگسالان هم درگیر بیماری هایی مانند عفونت قارچی شده و دچار ریزش مو می شوند. با این وصف، روشن است که برای رفع مشکلات مربوط به موی کودکان، ابدا پزشک متخصص باید دلیل زمینه ای این کم پشتی و مشکلات را شناسایی و سپس نسبت به درمان آنها اقدام کند.
دکتر فرهت میگوید متاسفانه، برخی از خانواده ها به دلیل رضایتی که از جنس موهای فرزندان خود ندارند یا مقایسه ای که بین جنس و تراکم موی فرزندان خود با همسن و سال های آنها انجام می دهند، اقدام به دستکاری موی این گروه سنی می کنند و نمی دانند که با این کار، تنها آنها را آزار می دهند و کاری از پیش نخواهند برد.

 

مراقبت از موی کودکان با حالت مجعد

استفاده از انواع ماسک ها و سرم های مو یا ترکیبات نرم کننده و از بن برنده وز می تواند راهگشای خوبی برای رفع وز و کرک موی کودکانی که موهای مجعد، خشک، کرک و وزی دارند،باشد. والدین می توانند با مشورت با یک متخصص پوست، محصول مناسبی را برای موهای فرزند خود انتخاب کنند تا مشکلات ناشی از خشکی و وز بودن موها مانند گره خوردن یا شکستن ساقه موی آنها را برطرف کنند.

نیاز است خانواده ها ساختار طبیعی موی فرزندان خود را بپذیرند و بدانند توسل به انواع درمان های سنتی و غیرسنتی، تنها باعث هدر رفتن وقت و هزینه و آزار جسمی و روانی کودکان می شود و کوچک ترین نتیجه ای هم در پی نخواهد داشت.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/228-elt-km-psht-bvdn-mvy-kvdkan-chyst.html

توصیه های تغذیه ای برای کودکان بیمار

توصیه های تغذیه ای برای کودکان بیمار:

 

دکتر فرهت میگوید:
در دوران بیماری به دلیل بی اشتهائی کودک، از دست دادن مقداری غذا و انرژی ( در تب، اسهال، استفراغ ) و افزایش نیاز کودک جهت مقابله با عوامل عفونی و خارجی، کاهش وزن( توقف یا تاخیر رشد ) در کودک دیده می شود. این در حالی است که در این زمان نیاز به مواد غذایی بیشتر می شود. می توان در دوران بیماری با رعایت نکات بهداشتی ، تغذیـــــه ای و روانشناختی این کاهش وزن را به حداقل رسانید.

توصیه های تغذیه ای برای کودکان بیمار:

* قبل از دادن غذا به کودک باید دستها و صورت او شسته شود زیرا به کودک احساس آرامش می دهد.

وقتی کودک خواب آلود است به او غذا داده نشود.

*غذا دادن به کودک بیمار مشکل و خسته کننده است و مادر باید با صبر و حوصله بیشتری به کودک غذا بدهد.

*ازغذاهای مورد علاقه کودک در زمان سلامتی، به او بیشتر داده شود.

*غذاهایی که نرم هستند و خوردن آنها نیاز به جویدن زیاد ندارد به کودک بدهید ( مانند سوپ یا پوره و فرنی )

*برای نرم کردن غذا، کمی کره یا روغن مایع و یا شیر به غذای کودک اضافه شود.

 *غذا به دفعات بیشتر و با حجم کمتر به کودک داده شود.

* حتی اگر کودک مقدار کمی غذا بخورد بهتر از آن است که چیزی نخورد.

*در صورت گرفتگی بینی ، ابتدا بینی را تمیز کرده وبعد غذا داده شود.

*کودک را مجبور به خوردن غذا نکنید چون ممکن است باعث تهوع در کودک شود یا غذا وارد مجاری تنفسی او گردد.

*در بیماریهای تب دار، بعد از اثر داروی تب بر و کاهش نسبی تب، غذا به کودک داده شود.

*تداوم شیردهی به مادران کودکان شیرخوار تاکید می شود. ضمنا مصرف شیر در کودک تب دار هیچ منعی ندارد.

*کودک بیمار نیاز به پرهیز غذایی شدید ندارد.

 

تغذیه کودک مبتلا به اسهال :

 وقتی کودک مبتلا به اسهال می شود میزان و دفعات اجابت مزاج افزایش می یابد. بخصوص دفع آب، سدیم و پتاسیم بدن بسیار زیاد می شود. بنابراین برای جلوگیری از خطر کم آبی و مرگ کودکان باید سریعاً دریافت آب و غذا را در کودکان بیشتر نماییم.

بر خلاف تصور بعضی مردم، غذا خوردن برای کودک مبتلا به اسهال ضرری ندارد و اگر غذا به مقدار کم و در دفعات زیاد به کودک داده شود به هر حال مقداری از آن جذب می شود و کم کم دفعات اجابت مزاج او کمتر خواهد شد.

 

توجه :

 

1-   به کودک بیشتر از معمول مایعات داده شود :

 علاوه بر ا- ار– اس(ORS (مایعاتی نظیر سوپ، دوغ، آب و 000 را می توان به کودک داد . با اضافه کردن کمی نمک تاثیر این مایعات غذایی در پیشگیری از کم آبی افزایش می یابد .باید تغذیه با این مایعات بر اساس تمایل کودک و تا قطع اسهال ادامه یابد.

2-به کودک بیشتر از معمول غذا داده شود:

اگر کودک شیرمادرخوار است تعداد دفعات شیردهی افزایش یابد واگر کودک شیرمادر خوار نیست شیرمورد مصرف به او داده شود.

در کودکان بزرگتر از 6 ماه باید علاوه بر شیرمادر از غذاهایی مثل ماست، زرده تخم مرغ، غلات و سایر غذاهای نشاسته ای، گوشت، ماهی، حبوبات، (عدس و ماش و ...) و سبزیها ( با توجه به سن کودک ) استفاده و به هر وعده غذای کودک یک قاشق مرباخوری روغن مایع اضافه کرده و کودک را به خوردن حداقل 6 وعده غذا در روز تشویق نمود.

3-برای اطمینان از دریافت ویتامین ها و املاح توصیه می شود در طبخ سوپ از انواع سبزیجات سبز و زرد استفاده شود.

 4- غذاهای کودک باید تازه و خوب پخته شده باشد.

5- به کودک انواع نوشیدنی های صنعتی مثل آبمیوه صنعتی ( ساندیس ) ونوشابه ندهید چون اسهال کودک بدتر می شود.

6- در صورت مشاهده استفراغ بعد از خوردن ORS و یا غذاهای مایع باید به کودک آهسته تر و به میزان کمتر و تعداد دفعات بیشتری غذا داده شود.

8- بعد ازقطع اسهال غذاهای توصیه شده نیز ادامه یابد و تا دو هفته بعد از بهبود بیماری در کودکان بالای 6 ماه به کودک روزانه یک وعده غذای اضافی داده شود. اگر اسهال کودک از نوع اسهال پایدار باشد ( 14 روز و یا بیشتر طول کشیده باشد ) بعد از بهبودی کودک حداقل روزانه یک وعده غذای اضافی تا یک ماه بعد از قطع اسهال داده شود.

9-در دوره بیماری همواره کودک را تشویق به خوردن نمایید.

 

تغذيه كودك مبتلا به عفونت حاد تنفسي :

*برای کودکان  زير 6 ماه،  افزايش تغذيه با شير مادر توصیه می شود.

*به کودکان بزرگتر از شش ماه غذاهایی داده شود که نسبت به حجم آن از بالاترین میزان کالری و مواد غذایی برخوردار باشد. براساس سن کودک این غذاها باید مخلوطی از غلات، حبوبات، گوشت، مرغ باشد و برای مقوی تر شدن آنها می توان كمي روغن مايع يا كره به آن اضافه کرد.

*فرآورده‌هاي لبني و تخم مرغ نیز مناسبند. ( سفیده تخم مرغ به کودک زیر یک سال داده نشود.)

*باید کودک را ترغیب کرد تا جائی که میل دارد غذا بخورد.

*دادن مايعات غذايي گرم نظير سوپ به کودکان مبتلا به سرماخوردگی و سرفه به بهبود علائم بیماری و جبران آب از دست رفته از طریق تب کمک می کند.

*قبل از تغذيه کودک تميز نمودن بيني از ترشحات توصیه می شود.

*دادن مقداري عسل با چاي ولرم به بهبود حال کودک دچار عفونت تنفسی و سرفه کمک می کند. (البته دادن عسل به کودکان زیر يكسال توصیه نمی شود.)

 

تغذیه کودک مبتلا به تهوع واستفراغ :

*به مدت 4 تا 6 ساعت دادن غذا را قطع کنید ولی هر 10 دقیقه حدود 2 قاشق چای خوری مایعات به کودک داده شود.

*اگر بعد از 4 تا 6 ساعت استفراغ کودک متوقف شد،2 قاشق غذاخوری شیر یا پوره نسبتاً رقیق به کودک بدهید.

*در صورتیکه کودک بعد از مصرف پوره یا شیر استفراغ نکرد مجدداً بعد از دو ساعت همان مقدار شیر یا پوره رقیق را به کودک بدهید و کم کم به مقدار و غلظت غذا اضافه کنید.

*در صورتی که کودک مجدداً استفراغ کرد تغذیه کودک را با همان مقدار یعنی 2 قاشق چای خوری مایعات شروع کنید.

*اگر کودک بعد از مصرف هر بار غذا استفراغ کند و نشانه هایی از کم آبی در کودک دیده شود باید سریعاً به مراکز بهداشتی – درمانی مراجعه کرد.

*اگر استفراغ به دنبال سرفه زیاد، باشد ( مثلاً کودک سرماخورده به دنبال سرفه شدید استفراغ می کند ) مادر باید کم کم به او در حالت نشسته غذا بدهد و کودک بعد ازغذا مدتی به حالت نشسته باشد.

 

تغذیه کودک تب دار:

 

تب باعث می شود اشتهای کودک کمتر شود.در این موقع توصیه های زیر مفید است:

*در کودکان زیر 6 ماه تغذیه با شیرمادرو یا شیرمصنوعی ( در شیرخوارانی که شیرمادر خوار نیستند ) مانند گذشته ادامه یابد.

*در کودکان بالای 6 ماه تغذیه با شیرمادر همراه با غذاهای رقیق مانند سوپ و... ادامه یابد.

*تعداد دفعات تغذیه (حتی با حجم کم ) جهت جبران کاهش اشتهای کودک افزایش یابد.

 

تغذیه کودک پس از بیماری:

بر خلاف دوران بیماری که کودک بی اشتهاست، در دوران پس از بیماری به طور واضح اشتهای کودک بیشتر می شود. این زمان بهترین فرصت برای جبران وزن از دست رفته کودک در دوران بیماری است. باید حتماً از این فرصت استفاده کنید و 2 پیام زیر را به خاطر داشته باشید :

*تعداد وعده های غذایی کودک بیشتر شود. (دادن دو وعده غذای اضافی و پر انرژی به کودک بسیار ضروری است)

*غذای کودک را نسبت به قبل مقوی و مغذی تر نمایید.

 

روش مقوی ومغذی کردن غذای کودک:

*منظور از مقوی کردن غذای کودک این است که انرژی غذای کودک بیشتر شود به خصوص کودکانی که دچار اختلال رشد شده اند باید انرژی بیشتری به بدنشان برسد.

*منظور از مغذی کردن غذای کودک این است که املاح، ویتامینها، وپروتئینهای غذای کودک بیشتر شود.

جهت مقوی کردن غذای کودک می توان از آرد و روغن مایع استفاده کرد مثلا 2 قاشق مرباخوری روغن مایع به هر وعده غذای کودک اضافه نمود.

 

برای مغذی کردن غذای کودک ( افزایش املاح، ویتامینها، وپروتئینها ) می توان اقدامات زیر را انجام داد:

*حتی الامکان مقداری گوشت ( مانند گوشت مرغ، ماهی، گوسفند و...) به صورت تکه ای یا چرخ کرده به غذای کودک اضافه نمایید.

*از مخلوط آرد، غلات و حبوبات تفت داده شده یا جوانه زده شده آنها در غذای کودک استفاده کنید.

مقداری شیر به سوپ یا پوره کودک اضافه نمایید.

*در غذای کودک از نخود و لوبیا، عدس، ماش (بعد از 9 ماهگی) که خوب پخته و له شده باشد، استفاده کنید.

*برای کودک سوپ یا کته همراه با گوشت و استخوان مثل ران مرغ یا ماهیچه گوسفند تهیه نمایید یا تعدادی قلم گوسفند یا گوساله را خوب به طور جداگانه بپزید. عصاره آنرا برای مدت 3 روز در یخچال و 2 ماه در فریزر می توان نگهداری نمود. به هر وعده غذای کودک 2 قاشق غذاخوری از این عصاره اضافه نمائید.

*از انواع مغزها مثل گردو، بادام و... به صورت پودر شده در غذای کودک استفاده کنید.

*افزودن تخم مرغ به غذای کودک، مثلاً می توان تخم مرغ آبپز ( برای کودکان زیر یکسال فقط زرده ) را داخل پوره سیب زمینی و یا سوپ کودک بعد از طبخ رنده کرد.

*همچنین می توانید کمی آرد، شیر وکره با هم مخلوط کرده به سوپ کودک اضافه نمایید.

*از یازده ماهگی می توانید کمی خامه پاستوریزه به سوپ کودک اضافه کنید.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/221-tvsyh-hay-tghzyh-ay-bray-kvdkan-bymar.html

درمان خانگی سوختگی

درمان خانگی سوختگی

سوختگی‌های خفیف را می‌توان با اطمینان خاطر در خانه درمان کرد، با این حال در برخی شرایط خاص، مراقبت پزشکی لازم و ضروری است. اگرچه مایعات داغ یکی از علل بارز و شایع سوختگی در کودکان است، سایر روش‌هایی که در آن کودکان از طریق تماس دچار سوختگی می‌شوند، می‌تواند شعله یا چیزهای داغ، نور خورشید، تماس با مواد شیمیایی مانند پاک‌کننده‌ها، سوختگی‌های الکتریکی به‌خاطر چسباندن انگشت‌ها یا اشیا به پریز برق یا جویدن سیم برق باشد.

 

انواع سوختگی و درمان آن

برخی سوختگی‌ها مستلزم اقدام سریع، بسته به منبع سوختگی هستند. سوختگی‌های الکتریکی و شیمیایی معمولا خیلی جدی و حاد هستند. برای سوختگی‌هایی که به‌خاطر شعله رخ می‌دهد، باید سعی کنید سریعا شعله را خاموش کنید. در این مواقع باید سعی کنید کودک را روی زمین بگذارید و او را بچرخانید. بعد او را در پتو یا ژاکتی بپیچید و لباس سوخته یا جواهرات سوخته را از تن او جدا کنید. بلافاصله به اورژانس زنگ بزنید تا اقدامات لازم را برای سوختگی‌های درجه دو یا سه انجام دهند. زمانی که علت سوختگی، الکتریکی یا شیمیایی باشد، سایر اقدامات لازم باید حتما انجام شود. دکتر فرهت میگوید باید مطمئن شوید که اگر علت سوختگی کودک جریان الکتریسیته است، دیگر درمعرض منبع آن قرار نداشته باشد تا خطر انتقال شوک به فرد دیگری ازبین برود.

اگر علت سوختگی یک منبع شیمیایی باشد، باید پنج دقیقه منطقه موردنظر را با آب بشویید یا در حمام آن را تمیز کرده یا با شیلنگ آب در حیاط این کار را انجام دهید. ترجیحا سعی کنید لباس کودک را تا زمان شست‌وشو از تنش درآورید. توصیه می‌شود شست‌وشو را به مدت ۱۰ الی ۲۰ دقیقه پیش از استفاده از باندهای استریل یا انجام مراقبت‌های ویژه ادامه دهید.

 

شایع‌ترین سوختگی‌ها

البته روند مراقبت و درمان تمام سوختگی‌ها با هم یکسان نیستند. در اینجا به سه نوع از سوختگی‌ها و درمان آنها اشاره می‌کنیم.

 

سوختگی درجه اول

این نوع سوختگی‌ها تنها در بیرونی‌ترین لایه پوست رخ داده و علائمی همچون قرمزی پوست، درد و تورم خفیف به‌همراه دارد. این نوع سوختگی باعث ایجاد زخم یا تاول نشده و خشک است. علائم آن اغلب ظرف ۳ تا ۶روز ازبین می‌رود و فرد در یک تا دو روز اول متوجه می‌شود که پوست در حال لایه انداختن است. درد ناشی از سوختگی‌های درجه اول معمولا سریع از بین می‌رود و تقریبا ۲۴ تا ۴۸ساعت طول می‌کشد.

اگرچه ممکن است نیاز نباشد اما می‌توان منطقه موردنظر را با پانسمان چسبناک یا گاز به مدت ۲۴ساعت بست؛ البته اگر اندازه آن کوچک‌تر از یک سکه باشد. برای پیشگیری از بدتر شدن سوختگی یا عدم بروز عفونت، هرگز از کره، روغن، پودر یا هر نوع روش درمانی جز این روش‌ها استفاده نکنید.

 

سوختگی درجه دوم

از نظر دکتر احمد شاه فرهت این نوع سوختگی‌ها که به آنها سوختگی با ضخامت نسبی می‌گویند کمی گسترده‌تر از سوختگی‌های درجه یک بوده چرا که بر لایه بیرونی پوست (یعنی اپیدرم) و بخشی از لایه زیرین آن (یعنی میان پوست) تاثیر می‌گذارد. این سوختگی‌ها باعث ایجاد تاول، دردهای شدید، قرمزی و تورم می‌شود. زخم‌ها و تاول‌های آن باز شده و باعث می‌شود سوختگی رنگی بین صورتی و قرمز با ظاهری مرطوب پیدا کند. سوختگی درجه دوم ممکن است ظاهری سفید یا بدون رنگ هم داشته باشد.

از آنجایی که این سوختگی‌ها نسبت به سوختگی‌های درجه اول کمی بزرگ‌تر هستند، زمان درمان علائم و بهبود آن هم متفاوت بوده و اغلب بالای سه هفته است. مانند انواع سوختگی‌های دیگر، درمان این نوع سوختگی هم باتوجه به علت، مکان و شدت سوختگی و نیز سن کودک، سطح سلامت و سابقه پزشکی او، آستانه تحمل نسبت به درمان و ویژگی‌های فردی می‌تواند با هم فرق داشته باشد. سوختگی‌های درجه دوم به مراقبت‌های سریع پزشکی و درمان نیاز دارند. کودک باید سعی کند در حالت دراز کشیده بماند و منطقه‌ای را که سوخته بالا نگه دارد.

جواهرات و لباس‌هایی که در نزدیکی سوختگی است باید از او جدا شود، تاول‌ها و زخم‌ها باید دست نخورده باقی بمانند و منطقه موردنظر باید بین ۳ تا ۵ دقیقه در تماس با آب سرد باشد. مانند سوختگی درجه اول، برای پیشگیری از بدتر شدن سوختگی یا عدم بروز عفونت، از کره، گریس یا هر نوع خوددرمانی استفاده نکنید. اقدامات پزشکی شامل استفاده از پمادهای آنتی‌بیوتیک، داروهای حاوی آنتی‌بیوتیک، عوض کردن لباس و تمیز کردن منطقه موردنظر را به متخصص این کار بسپارید.

 

سوختگی درجه سوم

این سوختگی‌ها که آن را به‌نام سوختگی‌هایی با ضخامت کامل هم می‌شناسند روی اپیدرم بیرونی و کل میان پوست و لایه سطحی پوست تاثیر می‌گذارد. در شرایطی که علائم سوختگی با ضخامت کامل با هم فرق دارد، اکثرا باعث می‌شود که پوست خشک، سفت، سیاه، سفید یا زرد شده و با تورم و عدم درد به‌خاطر آسیب عصب‌های ناحیه موردنظر همراه باشد.

در این سوختگی، کودک باید دراز بکشد و ناحیه سوختگی موردنظر را بالا نگه دارد. جواهرآلات و لباس‌های سوخته را باید از تن او جدا کرده، تاول‌ها و زخم‌ها دست‌نخورده بماند در این شرایط فورا با پزشک تماس بگیرید یا اورژانس را خبر کنید.

مانند سوختگی‌های درجه اول، به‌منظور پیشگیری از بدتر شدن سوختگی یا عدم بروز عفونت، از کره، گریس، پودر یا هر نوع درمان به طور حتم پرهیز کنید مانند انواع سوختگی‌های دیگر، درمان این نوع سوختگی هم باتوجه به علت، مکان و شدت سوختگی و نیز سن کودک، سطح سلامت او و سابقه پزشکی، آستانه تحمل نسبت به درمان و ویژگی‌های فردی می‌تواند با هم فرق داشته باشد.

این درمان می‌تواند شامل تمیز کردن منطقه موردنظر، تزریق مایعات درون سیاهرگی، آنتی‌بیوتیک (خوراکی یا تزریقی)، کرم‌های موضعی آنتی‌بیوتیک، مکمل های غذایی، پروتئین‌های غذایی، پیوند پوست، جراحی بازسازی و اگر لازم شد تزریق واکسن کزاز و ماندن در محیط گرم و مرطوب باشد که همگی آن باید با نظر متخصص و در محیط کلینیک یا بیمارستان صورت گیرد.

 

پیشگیری از سوختگی در کودکان

در اینجا به برخی اقدامات لازم به‌منظور کاهش خطر سوختگی اشاره می‌کنیم:

-تمام پریزهای برق را با سرپوش بپوشانید.

-تمام مواد قابل اشتعال و سمی را از دسترس کودک دور نگه دارید.

-از لباس خواب پیشگیرنده شعله استفاده کنید.

-مطمئن شوید سیم‌های برق آسیبی نمی‌زنند و بی‌خطر هستند.

-وقتی از اتو، اتوی مو و اتوی فر مو کنار کودکان استفاده می‌کنید حتما مراقب باشید.

-از هشداردهنده‌های دود در اتاق خواب‌ها یا سایر نقاط خانه استفاده کنید؛ اگر ۱۰سال از کارکرد آنها گذشته حتما تعویض‌شان کنید.

-در خانه سیگار نکشید و از آتش‌بازی در خانه خودداری کنید.

-سعی کنید ترموستات آبگرمکنتان روی ۴۹درجه بوده یا آن را روی درجه کم‌ متوسط تنظیم کنید.

-آب حمام کودک را پیش از آنکه بگذارید به آن وارد شود حتما با آرنج تان چک کنید و همیشه زمانی که از وان یا دوش استفاده می‌کنید اول و آخر کار آب سرد را باز کنید.

-موقع پخت‌وپز، دستگیره قابلمه را به طرف داخل قرار دهید نه در جلوی خود گاز که کودکان نتوانند به آن دست بزنند یا خرابش کنند. برای پیشگیری از هرنوع صدمه‌ای اجازه ندهید کودکان در آشپزخانه از واکر استفاده کنند.

-از رومیزی یا زیربشقابی‌های بزرگ استفاده نکنید چراکه کودک به‌راحتی می‌تواند آن را بکشد.

-هنگام پخت‌وپز، نوشیدن یا خوردن چیزهای داغ کودک‌تان را بغل نکنید.

-بطری‌های شیر بچه را در داخل مایکروفر گرم نکنید.

- جلوی شومینه یا اجاق، رادیاتور و سایر منابع گرمایی از حفاظ استفاده کنید.

-برای پیشگیری از سوزش‌های ناشی از نور خورشید از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید و هنگام کار یا بازی با فلز داغ یا اسباب‌بازی‌های پلاستیکی خیلی مراقب باشید.

-ترکیبات فلزی یا وینیل موجود در صندلی ماشین‌ها و کالسکه‌ها می‌تواند به کودکان آسیب وارد کند، بنابراین سعی کنید آنها را در‌معرض تماس با نور خورشید قرار‌ندهید.

 

اقدامات پزشکی فوری زمانی باید انجام شود که:

- سوختگی درجه دو یا درجه سه باشد.

- سوختگی‌ها بزرگ‌تر از ۵ تا ۷سانتی‌متر بوده یا ۱۰درصد بدن را پوشانده باشد. در این موارد، توصیه می‌شود از کمپرس‌های داغ یا یخ استفاده نکنید چراکه خطر کم شدن گرمای بدن را افزایش می‌دهد. در عوض سعی کنید از پارچه یا حوله‌های نرم و تمیز برای پوشاندن ناحیه سوخته موردنظر استفاده کنید.

- آتش، جریان برق یا مواد شیمیایی علت سوختگی باشد.

- سوختگی روی صورت، پوست سر، دست‌ها، سطح مفاصل یا ناحیه تناسلی رخ داده باشد.

- اگر تورم و چرک در محل دیده شود یا قرمزی محل شدید یا لایه‌لایه شود.

 

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/224-drman-khangy-svkhtgy.html

 روش های تشخیص کودک باهوش

 

اگر بخواهیم تعریفی کلی از هوش ارائه دهیم می توانیم این گونه هوش را تعریف کنیم: هوش توانایی قضاوت استدلال کردن است. یعنی یک فرد باهوش به کسی گفته می شود که بتواند با محیط اطراف خود سازگاری داشته باشد و رفتار کارآمدی را از خود نشان دهد. هوش طبیعی از 90 تا 110 تعریف شده است اما بالاتر از آن را افراد باهوش و در نهایت «سرآمد» نامگذاری کرده اند.

 

ابعاد مختلف هوشی را بشناسیم

هوش به ابعاد مختلفی مانند هوش ریاضی، منطقی، ریاضی، موسیقی و… تقسیم می شود و تنها مختص یک بعد نیست. یعنی این طور نیست که اگر شخصی هوش ریاضی بالایی داشت در دیگر بعدها هم شخص باهوشی است و به صورت تمام و کمال از همه جنبه های هوش برخوردار است اما اگر بخواهیم از مراحل اولیه رشد کودک، هوش او را مورد ارزیابی قرار دهیم یک کودک باهوش از بین مجموعه ای از عواملی که برای هوش تعریف می شود بعضی از موارد آن را دارد و این طور نیست که همه عوامل لازم برای هوش را داشته باشد. از طرف دیگر، کودکی که یکی از این عوامل را داشته باشد، نمی توان او را یک فرد تیزهوش لقب داد.

 

ویژگی های یک کودک تیزهوش

یک کودک تیزهوش نسبت به کودکان دیگر زودتر توانایی راه رفتن دارد، زودتر به حرف می آید و اگر هم صحبت کند خیلی راحت می تواند منظور خود را به اطرافیان خود برساند. برای مثال این گروه از کودکان زودتر از دیگر همسالان خود قادر به بیان کردن جملات کامل هستند. همچنین کودکان تیزهوش قوه تخیل بسیار قوی ای دارند و سوالات زیادی می پرسند.

 

کودکانی که به سن 3 سالگی می رسند نسبت به اطرافشان خیلی کنجکاو هستند و سریع تر از دیگران اطلاعات را یاد می گیرند و در حافظه شان ثبت می کنند. این گروه از کودکان نسبت به گروه همسالان خود سریع تر مستقل می شوند. این نشانه ها را می توان در کودکان باهوش و تیزهوش قبل از سنین مدرسه دید و از این طریق به هوش این گروه از کودکان پی برد.

 

نشانه های هوش در سنین مدرسه

برخی کودکان وقتی پا به سن مدرسه می گذارند نشانه هایی دارند که می توان از روی آن متوجه شد که تیزهوش هستند. برای مثال این گروه از کودکان پیشرفت بیشتری نسبت به همکلاسی های خود دارند. حافظه آنها بسیار قوی است که این مورد را هم قبل از سنین مدرسه و هم بعد از آن می توان مشاهده کرد. کودکان تیزهوش در این سنین به راحتی می توانند بین اجزا و عناصر یک موضوع ارتباط ایجاد و آن را به خوبی درک کنند.

 

یکی دیگر از ویژگی های فرزندان تیزهوش در سنین مدرسه بالابودن قدرت سازماندهی آنهاست که خیلی سریع تر به قدرت تفکر انتزاعی دست پیدا می کنند. برای مثال اگر یک فرد معمولی در سنین نوجوانی می تواند مفهوم کنایه یا ضرب المثل را متوجه شود و آن را درک کند، کودکان تیزهوش در سنین پایین تر می توانند به این درک برسند و معنای ضرب المثل را کاملا تشخیص دهند. یکی دیگر از خصوصیات کودکان تیزهوش در سنین بالا هنگام بازی های گروهی نمایان می شود. برای مثال وقتی این گروه از کودکان در گروه بازی قرار می گیرند و در آن مشارکت می کنند، دوست دارند به دیگر بچه ها حکم فرمانی کنند و به آنها دستور بدهند.

 

تست هوش «وکسلر»

با توجه به نشانه هایی که برایتان عنوان شد اگر والدین این ویژگی ها را در فرزندشان مشاهده کردند، می توانند با مراجعه به روان شناس برخی تست های هوشی را انجام دهند. برای مثال تست هوش «وکسلر» یکی از تست هایی است که برای این کودکان انجام می شود. در این تست ابعاد مختلف هوش کودکان سنجیده و بیشتر روی ابعاد مختلف توانایی ها شناختی تمرکز می شود.

 

البته ابعاد مختلف از هوش وجود دارد که تنها از طریق تست «وکسلر» نمی توان آن را ارزیابی کرد. برای مثال یکی از بعدهای هوشی توانایی «حرکتی» کودکان است. این گروه از کودکان با این نوع هوش می توانند در فوتبال موفقیت بیشتری به دست بیاورند که با تست وکسلر نمی توان این توانایی کودک را تشخیص داد.

 

تقویت هوش جنین علمی نیست

خیلی ها اعتقاد دارند با انجام کارهایی در دوران بارداری می توان هوش جنین را قبل از تولد بالا برد. اما برای این نوع کارها چندان دلیل علمی ای وجود ندارد و هنوز اثبات نشده است اما همان طور که گفتم با کارهایی از قبیل زیاد صحبت کردن با کودک، می توان زودتر او را به صحبت واداشت. کودکانی که شعر یا قرآن حفظ می کنند، دایره لغاتشان بیشتر می شود و در نتیجه توانایی کلامی شان تقویت خواهدشد. این کارها از لحاظ علمی ثابت شده و در فرآیند رشد و تربیت فرزندان تاثیر زیادی دارد.

 

جداسازی تیزهوش ها اخلاقی نیست

به نظر من جداکردن کودکان تیزهوش از دیگر کودکان هم از لحاظ علمی و هم از نظر اخلاقی درست نیست. این موضوع هم برای کودکان تیزهوش و هم کودکان کم هوش درست نیست و توصیه می کنم این کودکان در مدارس عادی درس بخوانند و با دیگر همسالان خود ارتباط داشته باشند. کودک تیزهوش باید بیاموزد وقتی تفاوتی با دیگران دارد این موضوع باعث برتری او نسبت به دیگر افراد نیست و هوش مانند یک نعمت است که سبب برتری او نخواهدشد.

 

بستر تربیتی خیلی مهم است

اگر والدین بتوانند جنبه های مختلف هوش کودکان را شناسایی و آن را در مسیر درستی هدایت کنند، می توانند مسیر موفقیت را برای فرزندانشان هموارتر کنند. درواقع والدین با فراهم کردن یک محیط غنی و مناسب برای تربیت و رشد فرزندشان می توانند هوش او را در مسیر درست قرار بدهند. در غیر این صورت اگر محیط رشد کودک مناسب نباشد نمی توان نتیجه تاثیرگذاری را از هوش و توانایی های او به دست آورد.

 

نه تنها برای کودکان باهوش بلکه برای تمامی کودکان عادی هم می توان شرایطی را فراهم کرد که باعث بالارفتن ضریب هوشی آنها شود زیرا هوش هم جنبه ارثی و هم جنبه محیطی دارد، هرچند بیشتر جنبه هوش ارثی است اما اولین کسانی که متوجه هوش فرزندشان می شوند پدر و مادر هستند. و باید شرایط خاصی را برای فرزندشان مهیا کنند. برای مثال از همان بدو تولد باید ارتباط پوستی و تماسی مناسبی را با فرزندشان ایجاد کنند.

 

یا رابطه عاطفی شان را با فرزندان از طریق صحبت کردن تقویت و از این طریق رابطه عاطفی، هیجانی و کلامی مناسبی را با فرزندشان ایجاد کنند. مثلا لالایی خواندن برای فرزندان یکی از راهکارهای مناسب برای تقویت هوش آنهاست. خیلی از والدین تصور می کنند حتما باید فرزندشان را به کلاس های آموزشی خاصی فرستاد تا هوش او را تقویت کنند. در حالی که باایجاد یک بستر مناسب تربیتی برای فرزندان و ایجاد تعامل قوی با آنها می شود کودکان را در زمینه خاصی که مناسب با توانایی هایشان است هدایت کرد.

 اگر کودک نسبت به چیزی علاقه نشان داد و به آن کنجکاو بود والدین باید این نشانه ها را شناسایی کنند و ابزار مناسب را در اختیار او قرار دهند. برای مثال اگر کودک نسبت به موضوعی خاص علاقه زیادی از خود نشان داد والدین می توانند با خرید کتاب های مرتبط آموزشی این نیاز و میل او را تامین کنند.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید. 

https://gahvarak.com/blog/217-rvsh-hay-tshkhys-kvdk-bahvsh.html

 چطور کم اشتهایی کودک را درمان کنیم؟

 

عدم تغذیه مناسب کودک سبب عدم رشد مناسب و دریافت ویتامین ها و مواد مغذی مورد نیاز بدن می شود. کم اشتهایی کودک سبب عدم تغذیه مناسب شده و این موضوع از نگرانی های همیشه پدرو مادرهاست. در ابتدا باید تحت نظر پزشک به صورت تخصصی دلایل بی اشتهایی کودک بررسی شود و سپس با توصیه پزشک کارهای لازم برای درمان بی اشتهایی کودک را انجام دهید. در این مطلب در ابتدا به بررسی برخی دلایل بی اشتهایی می پردازیم و سپس روش های درمان کم اشتهایی کودک را معرفی می کنیم.

 

بی اشتهایی کودک

دلایل زیادی برای بی اشتهایی کودک وجود دارد، اما قبل از اینکه به علت های کمبود اشتها در دوره نوپایی و کودکی برپدازیم، بهتر است بدانید که اشتهای طبیعی در کودکان یعنی چه. متخصصان تغذیه معتقدند اگر شما از دو یا سه گروه غذایی خوراکی هایی برای کودک روی میز یا توی سفره می گذارید و او به ازای هر سال از سنش یک قاشق از این غذاها را می خورد و از طرف دیگر وقتی برای معاینه و پر کاردن کارت رشدش مراجعه می کنید وضعیتش طبیعی است، نباید غصه بخورید و نگران شوید چون مشکل نه در اشتهای کودک بلکه در ذهن شماست که از او توقع بیش از حد دارید! 

 دختر یا پسر کوچولوی شما از روزی که متولد می شود تا پایان سال اول تولد اشتهای فراوانی دارد چون قرار است به سرعت رشد کند اما بعد از آن سرعت رشد و به تبع آن اشتهای کودک هم کمتر می شود چون به جای سالی 12 کیلو قرار است فقط دو یا سه کیلو چاق شود پس دلیلی برای زیاد خوردن وجود ندارد.

درست است که کاهش نیاز کودک به کالری و انرژی از دو سالگی به بعد خود به خود اشتهای کودک را کم می کند اما نگرانی های والدین همیشه هم پربیراه نیست و گاهی وقت ها کاهش میل کودک به غذا یک نشانه هشدار است.

 

خب، حالا سوال این جاست که چه زمانی این وضعیت را جدی بگیریم؟

اگر فرزند شما علاوه بر بی میل بودن نسبت به غذا در حال وزن کم کردن است و یا طی سه تا شش ماه گذشته اصلا چیزی به وزنش اضافه نشده، اگر علائمی مانند اسهال، استفراغ، یبوست و… هم با بی اشتهایی همراه است و یا وقتی فرزند شما حاضر نیست غذای تو دهانش را قورت بدهد باید بایک متخصص مشورت کنید. 

 

تغذیه سالم

عادات غذایی کودکان از هشت ماهگی شکل می‌گیرد و پس از آن غذاخوردن با خلق و خو، روابط و رفتارهای کودک پیوند می‌خورد. به این معنا که از آنها تاثیر می‌پذیرد و برای مثال ممکن است به دلیل لجبازی یک غذا یا خوراکی خاص را نخورد.

بالطبع رفتارهای والدین بویژه مادران در اوایل دوره شکل‌گیری عادات تغذیه‌ای کودک در نحوه تغذیه وی در سال‌های بعد موثر است.
برخی کودکان تا نوجوانی یاد نمی‌گیرند که سر میز یا سفره بنشینند و غذا بخورند و معلوم است که مانند تمام ناهنجاری‌های رفتاری کودکان در این‌باره هم باید والدین را مقصر دانست!

متخصصان تغذیه معتقدند:کودکان نباید تا پیش از 2 سالگی طعم نمک را بچشند. پس از آن نیز باید همواره غذاهای کم‌نمک بخورند. عادت کردن به نمک و مصرف آن علاوه بر تغییر ذائقه کودک، مشکلات جسمی و احتمال ابتلا به بیماری‌هایی نظیر فشار خون را در آنها (در آینده) افزایش می‌دهد.

پس از نمک انواع تنقلات متهم ردیف بعدی هستند. تنقلات شور، ترش و شیرین، چرب و پرادویه و افزودنی‌های مجاز و غیرمجاز نظیر ذرت بو داده، پفک، چیپس، بستنی، بیسکویت، شکلات، کاکائو و… نه‌تنها سلامت کودک را به خطر می‌اندازد، بلکه اشتهای وی را به قول معروف کور می‌کند.

کودکان هنگام گرسنگی برای مصرف تنقلات تمایل شدید نشان می‌دهند و اگر این خوراکی‌ها در دسترس باشند یا والدین در مقابل اصرار آنها بالاخره تسلیم شوند تنقلات را با اشتها می‌خورند و از وعده غذایی اصلی بازمی‌مانند.

انواع تنقلات برخلاف تصور برخی والدین ارزش تغذیه‌ای خاص ندارند و در تقابل به دلیل استفاده از مواد شیمیایی، نگهدارنده‌ها، طعم‌دهنده‌های مصنوعی و … مضرند.

بدتر این که برخی والدین تنقلات بویژه بیسکویت و کیک و کلوچه را جایگزین وعده اصلی غذایی می‌پندارند و از این طریق خود را از طبخ غذا برای کودک یا خوراندن غذا به وی معاف می‌کنند.

بسیاری نیز در برابر اصرارهای کودک برای مصرف تنقلات هیچ تفاوتی نشان نمی‌دهند یا شاید چون کودک‌شان را دوست دارند نمی‌خواهند او را از آنچه دوست دارد و قابل خریداری است محروم بکنند.

گروهی از والدین هم هستند که مصرف تنقلات برای فرزندشان را مایه پزدادن می‌دانند و دوست ندارند پسر همسایه پفک بخورد و فرزندشان به دست او نگاه کند و حسرت بخورد!

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید. 

https://gahvarak.com/blog/215-chtvr-km-ashthayy-kvdk-ra-drman-knym.html

 التهاب چشمی

 

هوشیار باشید، این بیماری می‌تواند به سرعت در خانه شما پخش شود. این تورم بافت رویی پلک‌ها ( که ورم چشمی هم نامیده می‌شود) علائم آن شامل قرمزی، ریزش آب زردرنگ از چشم، تاری دید و پوسته ‌پوسته شدن اطراف چشم‌ها است. عامل ایجاد التهاب چشمی در کودکان کم سن وسال اغلب یک عفونت باکتریایی است که باید با قطره‌های آنتی‌بیوتیک درمان شود. (توجه کنید این نوع از بیماری های کودکان همچنین می‌تواند ناشی از یک ویروس که نیازی به مداوای دارویی ندارد یا از حساسیت یا عوامل تحریک‌کننده در هوا باشد که می‌توان با قطره‌های چشمی ضد حساسیت به درمان آن اقدام‌کرد). کودک شما نباید تا حداقل ۲۴ساعت بعد از درمان به کلاس درس بازگردد. او را وادارکنید به طور مرتب دستهایش را بشوید و از لمس کردن چشم‌ها و استفاده مشترک از حوله‌ها، پتوها یا بالش‌ها خودداری کند تا سایر افراد خانه به این بیماری مبتلا نشوند.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار و مطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید.
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/211-althab-chshmy.html