ورم زانو نشان دهنده چه بیماری هایی است؟

 

ورم زانو یک مشکل شایع بوده که حاصل انباشتگی مایعات در اطراف مفصل زانو است. از این مشکل به آب آوردن زانو نیز یاد می‌شود. در این مقاله درباره دلایل ایجاد این بیماری، انواع گوناگون آن و بهترین راه درمان آن و نیز چگونگی پیشگیری از ایجاد مجدد ورم زانو صحبت خواهیم کرد.
ورم زانو نشان دهنده مشکلی در نزدیکی و یا داخل مفصل زانو است. به طور معمول این مشکل پس از یک جراحت اتفاق می‌افتد اما گاهی اوقات نیز دلیل آن عمیق‌تر بوده و آنچنان واضح نیست. تورم زانو اگر کم باشد برای افراد مشخص نیست اما آن مقدار کم هم می‌تواند مشکل‌ساز شود. در موارد دیگر، ورم پا واضح است و می‌توانید آن را ببینید.

عوامل ایجاد تورم زانو 

زانو یک پوشینه مفصلی دارد که مانند کیسه بوده و کل مفصل را پوشش می‌دهد. این پوشینه شامل مایع مفصلی است که وظیفه تغذیه مفصل و لغزنده نگه داشتن آن را دارد که همین عامل باعث می‌شود افراد راحت بتوانند حرکت کنند (مانند روغن در ماشین). پوشینه مفصلی مانند یک کانتینر و محفظه عمل می‌کند و مایع مفصلی را در بین مفصل زانو نگه می‌دارد.

 ورم زانو معمولا زمانی به وجود می‌آید که مایعات بیش از حد در پوشینه تولید شده باشد که دلایل آن به شرح زیر است:

خونریزی در مفصل: نام دیگر خونریزی در مفصل آرتروز خونی نام دارد. این مشکل معمولا حاصل یک آسیب و یا جراحت است و باعث می‌شود، سریعا زانو متورم شود. این نوع ورم زانو می‌تواند بسیار شدید و آزارهنده باشد. 

جمع شدن مایع مفصلی: جمع شدن مایع مفصلی یا آب آوردن زانو بسیار تدریجی به وجود می‌آید و می‌تواند خود به خود بهبود یابد که البته بستگی به سطح بیماری و شدت آن دارد.

انواع ورم زانو و علل آنها

ورم زانو معمولا در یکی از دسته‌های زیر قرار می‌گیرد.

ورم سریع پس از جراحت: سریعا پس از یک آسیب به وجود می‌آید.

ورم با تأخیر: چند ساعت پس از یک آسیب و یا جراحت به وجود می‌آید.

ورم تدریجی: معمولا با نوسان است و بدون این که آسیبی وجود داشته باشد به وجود می‌آید.

ورم سریع بدون جراحت: این تورم ناگهانی و بدون جراحت به وجود می‌آید.

ورم سریع پس از جراحت

ورم زانویی که سریعا پس از یک جراحت در طی چند دقیقه به وجود می‌آید معمولا نتیجه آرتروز خونی است که در آن خون درون مفصل انباشته می‌شود. اتفاقی که در این شرایط می‌افتد این است که ساختار داخلی زانو آسیب می‌بیند و شروع به خونریزی می‌کند و فشار را در مفصل افزایش می‌دهد. این نوع ورم عموما شدید است و باعث می‌شود زانو بزرگ‌تر و حجیم‌تر شود. این مشکل باعث می‌شود در زانو شدیدا احساس ناراحتی کنید و زانویتان زخم و کبود شود. سه عامل برای ایجاد زانوی ورم کرده حاصل از آرتروز خونی وجود دارد که عبارتند از:

پارگی رباط: وقتی که رباط  پاره می‌شود (به طور کامل) اصطلاحا می‌گویند پارگی رباط اتفاق افتاده است. این معمول‌ترین عامل ایجاد ورم زانو حاصل از آرتروز خونی است و معمولا رباط صلیبی جلویی را درگیر می‌کند. علائم دیگر این آسیب عدم تعادل و درد است.

پارگی مینیسک: این پارگی در لبه بیرونی غضروف روی زانو اتفاق می‌افتد. علائم بیماری شامل قفل شدن پا زمانی که زانوهایتان را می‌خواهید به حرکت در بیاورید و نیز درد در زمانی که از پاله‌ها بالا و پایین می‌روید و یا می‌نشینید، است.

شکستگی استخوان: شکستگی در یکی از استخوان‌های زانو مانند کشکک می‌تواند از جمله عوامل تورم در زانو باشد. در بیشتر موارد اگر شکستگی وجود داشته باشد شما از آن مطلع خواهید شد.

زانوی ورم کرده حاصل از این موارد باید سریعا تحت درمان قرار گیرد.

ورم تأخیری پس از یک آسیب

در صورتی که ورم زانو از چند ساعت تا چند روز پس از حادثه به وجود آید به احتمال زیاد علت آن افزایش مایع مفصلی است و یا به عبارت دیگر، فرد دچار آب آوردگی زانو شده است. این مشکل بیشتر در زمانی به وجود می‌آید که چیزی در زانو به آرامی دچار آسیب شده و زانو را تحریک کرده و در نتیجه آن مایع مفصلی افزایش یافته باشد. میزان این نوع ورم متفاوت است اما به نظر می‌رسد به شدت نوع قبلی که حاصل از آرتوز خونی بود نیست. این نوع ورم در زانو آنچنان شدید نیست و فرد به خاطر آن احساس ناراحتی و درد نخواهد داشت.

دلایل عمده آب آوردن زانو به شرح زیر است:

پارگی مینیسک: این پارگی در لبه بیرونی غضروف روی زانو اتفاق می‌افتد. (منظور قسمت داخلی مینیسک است که میزان خون کمی دارد و به همین دلیل پس از آسیب دچار آسیب شدید نمی‌شود).

کشیدگی رباط: زمانی که یکی از رباط‌های پا دچار کشیدگی و رشته‌هایی از آن دچار آسیب شود اما رباط همچنان صدمه ندیده باشد.

مقدار این نوع ورم زانو روز تا روز متفاوت است و ممکن است خود به خود با بهبود جراحت، بهبود یابد. معمولا ۶ الی ۱۲ هفته برای ماهیچه و یا رباط نیاز است تا بهبود یابند. اما آسیب غضروف ممکن است بیشتر طول بکشد، چرا که جریان خون کمتری غضروف را در بدن حمایت می‌کند. 

ورم تدریجی بدون جراحت

در این نوع ورم زانو، ورم به صورت تدریجی به وجود می‌آید و نشانه‌ای از یک مشکل اساسی‌تر در زانو است. به نظر می‌رسد مایع موجود در زانو می‌آید و می‌رود و مقدار آن متغیر است.

آرتروز: آرتروز زانو معمول‌ترین دلیل ورم تدریجی زانو و آب آوردن زانو به دلیل یاد شده است. آرتروز حاصل آسیب جدی به غضروف‌ها و استخوان‌هاست. آرتروز باعث می‌شود که بدن میزان زیادتری آب در زانو تولید کند که البته میزان آن بسته به عوامل مختلف متفاوت است. علائم دیگر آرتروز شامل چوب شدگی و سفتی زانو و نیز ایجاد صدا در زانو است.

فشار روی پا: گاهی اوقات نیز اگر از پاها بیش از حد استفاده شود و یا دچار آسیب و پیچ خوردگی شود، مفصل تحریک می‌شود و با تولید مایعات بیشتر می‌خواهد از خود محافظت کند که نتیجه آن آب آوردن زانو خواهد بود.

ورم ناگهانی بدون جراحت

گاها افراد شاهد این هستند که ورم زانو ناگهانی و بدون جراحت به وجود می‌آید. مهم‌ترین  دلایل به وجود آمدن این نوع ورم موارد زیر است:

عفونت: عفونت در زانو باعث افزایش میزان مایعات در مفصل می‌شود که نتیجه آن ایجاد تورم در زانو است. این ورم‌ها عموما پس از یک جراحی و یا بریدگی عمیق اتفاق می‌افتد اما گاهی یک عفونت در قسمت‌های دیگر بدن تا مفاصل شما پخش می‌شود. برای بدن شما مبارزه با یک عفونت در مفاصل بسیار سخت است و گاهی نیاز به جراحی خواهد بود.

نقرس: داشتن اوریک‌اسید بالا که در روند گوارش به وجود می‌آید باعث ایجاد کریستال‌های تیز در مفاصل شما می‌شود که نتیجه آن ایجاد التهاب و آب آوردگی زانو است. معمولا به کمک دارو و رژیم مناسب درمان می‌شود. تأثیر رژیم غذایی گیاهی برای نقرس بی بدیل است.

دلایل دیگر ایجاد ورم زانو

معمولا ورم زانو در داخل مفصل زانو باقی می‌ماند زیرا کپسول پوشینه مفصلی مانند یک مانع عمل کرده و از فرار مایعات جلوگیری می‌کند. با این حال ممکن است زانو در قسمت بیرونی پوشینه مفصلی نیز متورم شود. معمول‌ترین ورم‌هایی که خارج از پوشینه مفصلی به وجود می‌آیند شامل موارد زیر هستند:

بورسیت: بورس‌ها کیسه‌های کوچک حاوی مایعاتی هستند که بین استخوان‌ها و بافت نرم بدن قرار می‌گیرند تا اصطکاک را کاهش دهند. در صورتی که اصطکاک بیش از حد بر روی استخوان‌ها و بافت نرم بدن وجود داشته باشد دچار التهاب می‌شوند.

ورم جلوی کشکک زانو: این ورم معمولا به دلیل وجود بورسیت جلوی کشککی به وجود می‌آید. ورم پشت زانو مانند که یک پرتقال نارنجی به وجود می‌آید که به آن کیست بیکر می‌گویند. ورم در قسمت داخلی زانو ممکن است به دلیل بورسیت پس آنسرین به وجود آید.

هماتوم: ترومای غیرنافذ بر روی بافت نرم بدن اطراف زانو می‌تواند باعث خونریزی شود. این خونها در اطراف ماهیچه‌ها جمع می‌شوند و می‌توانند باعث ایجاد یک توده سخت شوند. اگر مقدار خونریزی کم باشد به کوفتگی و بروسیت مربوط است.

علل نادر ورم زانو

جابجایی کشکک: کشکک معمولا در یک گودی در مقابل زانو قرار می‌گیرد، اما آسیب‌های شدید می‌تواند آن را فرو ببرد که نتیجه آن ورم زانو است.

تاندولیت پاتلا: تحریک تاندون کشکک می‌تواند موجب ایجاد ورم کوچکی در مقابل زانو شود.

تومور: انواع گوناگونی از تومور وجود دارد که می‌تواند موجب ایجاد ورم زانو شود. این تومورها می‌تواند باعث ایجاد خستگی، کاهش وزن و حال عمومی نامطلوب برای بیمار شود.

ترومبوز سیاهرگی عمقی: ترومبوز سیاهرگی عمقی که به آن DVT نیز می‌گویند شامل لخته شدن خون در عمق یکی از سیاهرگ‌هاست که معمولا در سیاهرگ و ران دیده می‌شود. معمولا ترومبوز با درد همراه است و باعث ایجاد داغی و قرمزی می‌شود و معمولا پس از یک استراحت طولانی، جراحی و یا مسافرت هوایی به وجود می‌آید. ترومبوز سیاهرگی عمقی نیازمند ملاحظات و درمان سریع پزشکی است.

آرتروز خونی خود بخود: خونریزی ناگهانی در مفاصل در کسانی که دچار لختگی خون شده و یا کسانی که از رقیق‌کننده‌های خون مانند وارفارین استفاده می‌کنند، دیده می‌شود.

درمان ورم زانو بسته به عامل ایجاد کننده آن متفاوت است اما معمول‌ترین راه‌ها برای درمان آن به شرح زیر است:

یخ: یخ می‌تواند سرعت خونریزی را کاهش دهد که نتیجه آن کاهش ورم و درد است. مهم است که از یخ به روش صحیح استفاده کنید چرا که در غیر این صورت وضع وخیم‌تر می‌شود.

فشرده سازی: استفاده از زانوبند می‌تواند زانو را فشرده کند که نتیجه آن کاهش خونریزی است.

دارو: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن می‌تواند ورم زانو را کاهش دهد.

تزریق: ممکن است پزشک شما برای رفع ورم در زانوی شما یک آمپول تجویز کند، اما گاهی اوقات پس از مدتی ورم زانو بر‌می‌گردد.

تزریق کورتیزون: کورتیزون یک هورمون استروئیدی است که دستگاه ایمنی را سرکوب می‌کند که نتیجه آن کاهش درد و التهاب است.

آویزان کردن پا: بالا نگه داشتن پا به خصوص اگر زانو بالاتر از سطح قلب قرار بگیرد می‌تواند به درمان ورم در زانو به وسیله جاذبه کمک کند.

استراحت: کاهش فعالیت روزانه به شما کمک می‌کند تا فشار را از روی زانوی خود برداشته و در نتیجه تورم آن کاهش یابد، در غیر این صورت زانو دچار تحریک می‌شود.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/280-vrm-zanv-nshan-dhndh-chh-bymary-hayy-ast.html

 نرمی مفاصل در کودکان

 

نرمی مفصل یا هایپرموبیلیته یک نوع تیپ اسکلتی افراد است که در آن فرد قابلیت انعطاف بیش از حد مفصل یا مفاصل خود را داراست

1واژه نرمی مفصل چیست و چه تفاوتی با نرمی استخوان دارد؟

نرمی مفصل و نرمی استخوان دو واژه جایگزین پارسی واژه های علمی هایپرموبیلیته و ریکتز میباشند. نرمی استخوان بدلایل مختلف در زمینه مشکلات متابولیسم  ویتامین دی و کلسیم ایجاد و منجر به اختلالات ساختاری در استخوان میگردد که خود را بصور گوناگون نظیر دیر بسته شدن ملاج ها، جعبه ای شکل شدن جمجمه، برجستگی توپ پینگ پنگ مانند پشت سر، برجسته شدن محل اتصال دنده ها به جناق، سینه کبوتری، پهن شدن استخوان مچ دست و مچ پا ، افزایش عرق کردن، نامتقارن بودن جمجمه و نرمی استخوان سر، تأخیردر رشد دندانهای موقتی ، نقص در استخوانی شدن دندانهای دائمی و خرابی دندان ،ناهنجاری استخوانهای لگنی ، انحنای استخوانهای پا بصورت پای پرانتزی و یا پای ضربدری؛ اما نرمی مفصل بمعنی قابلیت انعطاف بیش از حد معمول مفصل میباشد و تفاوت بسیاری بین این دو معنا وجود دارد. در سنین و جنسیتهای مختلف، مفاصل محدوده حرکتی معین و تعریف شده دارند، هرگاه مفصلی بیش از این محدوده ها بتواند حرکت کند هایپرموبیلیته یا نرمی مفصل اطلاق میشود. این نرمی میتواند در یک مفصل و یا مفاصل متعدد و یا در تمام مفاصل بصورت منتشر وجنرالیزه وجود داشته باشد.

2) آیا نرمی مفصل زمینه ارثی دارد؟
پاسخ این سوال مثبت است زمینه قوی ژنتیک در این مورد وجود دارد و در برخی موارد الگوی توارث اتوزومال غالب با ضریب نفوذ بالا برای آن مطرح گردیده است. پس طبیعیست که پزشک بدنبال فرد درگیر دیگری در بستگان نزدیک فرد باشد. در مورد والدین وجود نکاتی در شرح حال میتواند کمک کننده باشد. بعنوان مثال کودکان و یا بالغین هایپرموبایل بهنگام نشستن ممکن است بصورت قورباغه ای بنشینند و اینگونه نشستن تنها از عهده افراد هایپرموبایل و افراد دارای آنتورشن فمور برمی آید بنابر این والدین کودک ممکن است که در حال حاضر در معاینه یافته ای به نفع آن نداشته باشند ولی وجود مواردی از قبیل مثال اخیر در سابقه کودکی آنها ممکن است تایید کننده وجود مشکل قبلی باشد.

3) پزشکان از کجا پی به نرمی مفصل میبرند؟ از کجا میگویند که کودکی نرمی مفصل دارد و دیگری نه؟
همانند دیگر موارد علم طب برای اطلاق نرمی مفصل معیارهای تشخیصی وجود دارد که با استفاده از آنها میتوان تعیین کرد که آیا فرد نرمی مفصل دارد یا خیر. برای اطلاق هایپرموبیلیته از برخی معاینات بهره میگیریم ولی برای سندرم هایپرموبیلیته موارد متعددی از علایم و نشانه های مختلف را در کنار هم در نظر میگیریم تا بتوانیم فرد را دارای سندرم نرمی مفصل بدانیم. اخیرا دپارتمان روماتولوژی کودکان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی معیار جدید تشخیصی برای نرمی مفصل با بررسی بر روی کودکان ایرانی در سطح بین المللی ارائه داده است که امیدواریم بتواند مقبولیت جهانی بیابد و نیاز به مطالعات تکمیلی بیشتر برای بررسی قدرت تشخیصی معیار در جوامع و نژادهای گوناگون و تعیین قابلیت روایی و صحت آن میباشد.

قابل ذکر است بسیاری از افرادی که نرمی مفصل دارند سندرم نرمی مفصل ندارند. هنگامی با سندرم نرمی مفصل سر و کار داریم که فرد دارای نرمی مفصل ، مشکلات و شکایاتی در بدن در ارتباط با نرمی مفصل داشته باشد. این شکایات عمدتا دردستگاه عضلانی اسکلتی است و بطور عمده بصورت درد است.

4) چه اهمیتی دارد که بدانیم آیا کودک ما نرمی مفصل دارد یا خیر و آیا یک بیماریست؟
نرمی مفصل بخودی خود ماهیتی خوش خیم و سیری قهقرایی دارد اما بدلیل ایجاد علایم و نشانه ها در صورت سندرمیک بودن و همراهی بالایی که با عوارض و موربیدیتی در دستگاههای مختلف بدن دارد از اهمیت بالایی برخوردار میشود. در اینجا بذکر چند مورد از آنها میپردازیم.

• درد عضلات، سندرمهای تشدید درد، فیبرومیالژی، سردرد بخصوص در ناحیه گردن، اختلال حس عمقی

• در رفتگی دیسپلاستیک لگن، دررفتگیهای مکرر، نیمه دررفتگیها

• دیر راه افتادن

• پارگی رباطها، عضله و منیسک

• التهاب سینویوم، اپیکوندیل، تاندون و کپسول مفصلی، تنوسینویت، سندرم کشککی رانی، کیست بیکر

• استئوآرتریت، بیرون زدگی دیسک بین مهره ای، لغزندگی و جابجا شدن مهره های کمری روی هم، تنگی کانال نخاعی، ناپایداری مفصل ساکروایلیاک، نوروپاتیهای گیر افتادگی نظیر سندرم تونل کارپ

• پوست نازک، اسکارهای نازک

• فتق، وریدهای واریسی

• شکستگیها، کاهش تراکم توده استخوانی

  •افتادگی دریچه میترال،بیش فعالی- کاهش تمرکز ( ADHD)

  •ریفلاکس مثانه ای حالبی و عفونتهای ادراری راجعه

  •کف پای صاف

  •انحراف اندام تحتانی بسمت عقب

5) چه توصیه هایی برای افراد دارای نرمی مفصل برای بهبود دردهای آنها دارید؟
تنظیم خواب شبانه ، استفاده از تکنیکهای ریلکسیشن، انجام ورزشهای کششی منظم، گرم نگهداشتن اندامها، داشتن استراحت در فواصل فعالیت، استفاده از دوش آب گرم، استفاده از مواد غذایی مخصوص، در موارد لزوم استفاده از کفیها و یا کفشهای مخصوص جهت حمایت از کف پا و مچ پا

6) آیا نرمی مفصل بمرور زمان برطرف میگردد؟
والدین باید اطمینان خاطر داشته باشند که نرمی مفصل بمرور کاهش می یابد و حتی اگر کاملا از بین نرود با رعایت توصیه ها و مصرف داروهای خاص توصیه شده توسط پزشک روماتولوژیست کودکان، علایم و نشانه های آن و موارد همراه با آن کاهش و یا از بین خواهد رفت.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/277-nrmy-mfasl-dr-kvdkan.html

 قارچ سر کودک

این بیماری عبارت است از :
التهاب پوسته روغنی و چرب‌پوست سر . ویژگی قارچ سر این است که یک پوسته روغنی و چرب‌پوست سر کودک را می پوشاند و این پوسته در حالات خفیف سفید یا کمرنگ است ، اما در موارد پیشرفته و شدید و خطرناک قهوه ای رنگ است و در موارد نادر و کمیاب این عارضه همواره با بروز جوش هایی در صورت ، گردن و باسن کودک همراه است.
این عارضه به ویژه در کودکان رخ می دهد و باعث ریزش موی سر به صورت نقطه ای می‌شود. البته افراد بزرگسال هم در صورت عدم رعایت اصول بهداشتی ممکن است به این بیماری مبتلا شوند.
علائم و نشانه های عفونت قارچی‌پوست سر چه هستند ؟
* بثورات جلدی .
* خارش ، خشکی و قرمزی‌پوست سر.
* زخم های‌پوست سر حتی اگر ناچیز و کم باشد.
* ریزش مو .
* نقطه های سیاه روی پوسته سر در بین فولیکول های مو.
* پوسته پوسته شدن سر.
* فلس مانند شدن سر.
* سوزش‌پوست سر.
چگونه سرایت می کند؟
این عفونت از راه های مختلفی مانند تماس نزدیک فرد به فرد ، تماس با وسایل شخصی افراد بیمار مانند شانه ، حوله یا رختخواب و تماس با حیوان آلوده قابل انتقال است.
هرگز به برداشتن این پوسته از سر کودک اقدام نکنید ، زیرا این کار باعث زخم شدن جای آن می شود . بهتر است بدانید که قارچ سر بر خواب یا تغذیه ی کودک تاثیری ندارد .
1 . قارچ سر را با ماساژ دادن سر کودک به وسیله روغن زیتون یا روغن لوبیای سودانی یا روغن کودک معالجه کنید . سپس سر او را با شامپوی مناسبی خوب بشویید.
2 . سر کودک را با برسی نرم شانه کنید تا پوست کنده شده جدا شود.
3 . اگر این معالجه سودمند نبود ، پزشک میتواند با تجویز پمادی آن را معالجه کند.
با گرم نگه داشتن سر کودک بیماری قارچ سر تشدید میشود ، بنابراین سعی کنید سر کودک را خنک نگه دارید و باید دانست که این حالت قبل از رسیدن به یکسالگی از بین می رود.
وسایل شخصی کودک را به طور مرتب بشویید و پس از بهبود کودک، برای جلوگیری از عود عفونت‌ها، وسایل شخصی و به ویژه شانه او را با مواد ضدعفونی کننده بشویید.
بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به عفونت های قارچی پوست ، اصلی پیشگیری و رعایت بهداشت عمومی و بهداشت فردی است. فقط مراقب باشید زیرا عفونت های قارچی از آن دسته عفونت هایی است که حتی پس از درمان هم امکان عود و بازگشت آنها وجود دارد  ، پس بیشتر حواستان را جمع کنید.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/274-gharch-sr-kvdk.html

 ۱۵ خطر زایمان سزارین برای مادر و نوزاد

 

همه ما می دانیم نرخ سزارین در سراسر جهان و به ویژه در ایالات متحده در حال افزایش است. سازمان بهداشت جهانی نسبت به افزایش تعداد سزارینها به خصوص در مواردی که انتخابی بوده و غیر ضروری است، ابراز نگرانی شدید می کند. آنها می گویند که مرزهای بهداشت و سلامت زایمان بیش از حد دستخوش تغییرات شده و سزارین نباید بیش از ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل زایمان ها را تشکیل دهد.

در ایالات متحده، تقریباً یک سوم زنان سزارین می شوند و حداقل نیمی از آنها به صورت انتخابی انجام می شود و ضرورتی در کار نیست. در این مقاله ۱۵ خطر زایمان سزارین را عنوان می کنیم تا مادران عزیز اطلاعات بیشتری در مورد این نوع زایمان داشته باشند.

کارشناسان می گویند این شرایط مولود یک روند نامطلوب اجتماعی رو به رشد است که به طور بالقوه می تواند در درازمدت پیامدهای بسیار خطرناکی داشته باشد. اکثر زنانی که سزارین را انتخاب می کنند، می گویند که این کار را انجام می دهند چون از درد حین زایمان طبیعی می ترسند.

بسیاری از آنها نیز به سادگی می گویند که این انتخاب توسط پزشک آنها انجام شده و آنها خودشان تصمیم نگرفته اند. برخی دیگر فقط می خواستند بتوانند تاریخ دقیقی را برای تولد فرزندشان برنامه ریزی کنند. اما فارغ از هر دلیل، محققان می گویند که اکثر زنان در مورد تصمیم خود اطلاعات کافی ندارند. آنها معمولاً پیامدهای احتمالی جراحی شکم را درک نمی کنند و اغلب بر این باورند که زایمان برنامه ریزی شده ایمن تر از زایمان واژینال است.

البته در بعضی موارد نیز سزارین کاملاً ضروری بوده و با داشتن ویژگی صرفه جویی در وقت به دلایلی کاملاً موجه انجام می شود. در واقع در جراحی های انتخابی، زنان مسلماً حق انتخاب خود را دارند، اما منتقدان اغلب فکر می کنند اگر بسیاری از مادران بهتر مطلع شوند و با تحقیقات علمی ای که اثرات منفی سزارین بر روی یک نوزاد را تبیین نموده است، بیشتر آشنا شوند بسیاری از آنها ممکن است خودشان به سرعت تجدید نظر کنند. آنها ممکن است دلایل معنی داری پیدا کنند که در صورت عدم وجود ضرورت پزشکی، از خیر سزارین بگذرند. در زیر ۱۵ مورد آنها ذکر شده است :

 

۱۵ – عادت سزارین به نسلهای بعد تسری پیدا می کند

به گفته یک گروه کوچک از محققان اتریشی و ایالات متحده آمریکا، تعدد سزارین در زنان، در طولانی مدت می تواند تکامل فرزندان ما را تحت تاثیر قرار دهد. دانشمندان به موازات افزایش آمار سزارین متوجه تغییر در فرزندان انسان شده اند: تولد نوزادان با سرهای بزرگتر. این مطالعه بر این عقیده است که چنین سازگاری ای با روش های طبیعی امکان پذیر نخواهد بود. راهکار جلوگیری از این مساله این است که تولد از یک کانال طبیعی یا همان واژن انجام شود.

پیش از وجود سزارین، نوزادانی که سرشان بیش از حد بزرگ بود، نمی توانستند به روش طبیعی متولد شوند و در بسیاری از مواقع زنده نمی ماندند. این که نوزاد در رحم و یا در طول زایمان فوت کند، تحول ژنتیکی را که به تولد موجوداتی دارای سر بزرگتر از حد نرمال بینجامد، همانجا متوقف خواهد کرد. هنگامی که فرزند با صفت خاصی (سر کوچک) متولد نشود، صفت فوق تا زمانی که یک نسخه بهتر در دسترس باشد، حذف می شود یا تغییر می یابد. دانشمندان می گویند از آنجایی که ما از طریق جراحی سزارین در ژنتیک مداخله کرده و از وراثت این صفات طبیعتی جلوگیری می کنیم، خود این عوارض را به وجود می آوریم.

به عبارت دیگر، تعداد زیاد سزارین به این معنی است که تعداد نوزادانی که با سر بزرگ متولد می شوند، بیشتر می شود و این عامل شیوع صفاتی است که طبیعی نیست و این موضوع احتمالاً به این پیام منتهی می شود که نسل های آینده همچنان نوزادانی با سرهایی دارند که برای عبور از کانال تولد بسیار بزرگ هستند. ماحصل این مورد در آینده می تواند یکی از این دو چیز باشد : ۱) نسل های آینده ممکن است تولد واژینال نوزاد را غیرممکن بدانند و تنها قادر به موفقیت در زایمان سزارین باشند. یا ۲) تعداد بیشتری از موارد سقطهای مکرر در اواخر بارداری، تولد نوزادان مرده و مرگ جنین در هنگام زایمان به علت سرهای بیش از حد بزرگ را داشته باشند.

 

۱۴ – نوزاد سزارینی بیشتر خطر ابتلا به چاقی دارد

در حال حاضر مطالعات بسیاری انجام شده است که نشان می دهد اطفالی که به وسیله سزارین متولد شده اند با خطر چاقی در هر برهه از زندگی خود بیشتر مواجه هستند. این نوزادان ۱۵% بیشتر از نوزادانی که طبیعی متولد شده اند، برای مبارزه با اضافه وزن در بزرگسالی دردسر دارند. همچنین نوزادان سزارینی در مقایسه با خواهران و برادران خود که به روش طبیعی متولد شده اند، ۶۴% بیشتر مبتلا به اضافه وزن هستند.

اطلاعات ارائه شده نتیجه تحقیقاتی است که اثرات سزارین در نوزادان را برای ۱۶ سال مورد مطالعه قرار داده است. گرچه متولد شدن از یک مادر چاق در سزارین از عواملی است که کودک نیز چاق به دنیا بیاید، اما این تنها عامل تعیین کننده نیست. مطالعات جدید نشان می دهد که نوزادانی که به طور واژینال متولد نمی شوند، در معرض برخی از میکروبیوم ها در کانال تولد قرار نداشته اند که این می تواند مشکلاتی را در متابولیسم و سلامت روده آنها ایجاد کرده و به طور بالقوه اختلالات وزنی بیشتری در نوزادان سزارینی ایجاد کند.

 

۱۳ – خطر بیشتر ابتلا به آسم

مطالعات نشان می دهد نوزادان سزارینی بیش از طبیعی ها احتمال دارد که آسم داشته باشند. مهم نیست که جراحی برنامه ریزی شده بوده یا ضرورتاً پیش آمده باشد، نوزادان آسیب دیده اغلب احتمال آسم شدید دارند که ممکن است مستلزم بستری شدن، استفاده از یک داروی استنشاق در سن ۵ سالگی و گاهی اوقات مرگ و میر باشد. البته مطالعه انجام شده توسط انجمن آمریکایی آثار درازمدت را مد نظر داشت. محققان می گویند که این اطلاعات، تنها اطلاعات موجود در این رابطه هستند و هنوز با اطمینان نمی توان گفت که سزارین عامل اصلی افزایش اخیر خطر ابتلا به آسم در نوزادان باشد. البته این اثبات شده است که مداخله جراحی در طول بارداری و زایمان گاهی ضروری است و زندگی را نجات می دهد، اما نگرانی در مورد تعداد زیاد سزارین که ممکن است انتخابی یا غیر ضروری باشد، وجود دارد.

 

۱۲ – کودک نمیتواند میکروبیوم های مادر را دریافت کند

اطلاعات جدیدی در سال ۲۰۱۶ منتشر شد که دنیای بارداری و زایمان را متحول می کرد. به طور معمول، به نظر می رسد که سزارین امن تر از تولد واژینال در بسیاری از موارد است. اما، حقیقت این است که ما ممکن است بسیاری از زوایای پنهان آن را کامل یا درست ندانیم. اطلاعات جدید علمی نشان داد که نوزادان در معرض دوز خوبی از باکتریهای ضروری در کانال تولد هستند که ممکن است برای آنها در زندگی بیرون از رحم ضروری باشد.

نوزادان متولد شده از جراحی سزارین در معرض این میکروب هایی که به اصطلاح میکروبیوم نامیده می شوند، قرار نمی گیرند. عدم وجود این گونه باکتریها در هنگام تولد، می تواند اثرات طولانی مدت و پیامدهای بهداشتی زیادی در ارتباط با عملکرد سیستم ایمنی بدن داشته باشد. خوشبختانه، تحقیقات لازم در حال حاضر آغاز شده است، آزمایشی برای اینکه آیا نوزادان سزارینی می توانند همان مزایای نوزادان طبیعی را به سادگی و از طریق قرار گرفتن در معرض میکروبیوم های واژن مادر دریافت کنند یا خیر.
یک نمونه از شرکت کنندگان تحت نظارت قرار گرفتند و این کار به شیوه مصنوعی برایشان انجام شد ولی برای تشخیص اینکه آیا این نوع مداخله سودمند است یا خیر، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

۱۱- خطر بالای لوسمی کودکان 

با توجه به اطلاعات جدید حاصل از تحقیقات روی سرطان، می تواند یک رابطه جدید بین سزارین و لوسمی لنفوبلاستیکی وجود داشته باشد. این ارتباط فقط مربوط به سزارین های از قبل برنامه ریزی شده است و با موارد اورژانسی یا با لوسمی حاد میلوئید ارتباطی ندارد. این تجزیه و تحلیل ها از بیش از ۱۳ مطالعه جداگانه جمع آوری شده اند. ذکر شده است که نوزادان سزارینی به میزان ۲۳% در معرض خطر ابتلا به این سرطان لنفوبلاستی هستند.

برخی از توضیحات احتمالی درباره دلایل آن به سطوح بالای کورتیزول هورمون استرس در طول زایمان مصنوعی، به علاوه عدم قرارگیری در معرض میکروبیومی است که نوزادان واژینال در معرض آن قرار دارند. باور کنونی این است که کنترل کودک از قرار گرفتن در معرض کورتیزول در هنگام تولد، ممکن است سلول های اولیه لوسمی را از بین ببرد و مانع از رشد آنها شود. تحقیقات بیشتری لازم است تا اطلاعات قابل اعتماد و دقیقتری به ما بدهد. دانشمندان امیدوار هستند که این اطلاعات در پیشگیری از سرطان مفید باشد.

 

۱۰- کودک بیشتر خطر ابتلا به دیابت نوع ۱ دارد

دیابت نوع ۱ که همچنین به عنوان دیابت نوجوانان شناخته می شود، اغلب در اوایل زندگی ایجاد می شود. بسیاری از عوامل خطر برای این بیماری وجود دارد، اما دلیل و علت واقعی آن شناخته نشده است. مطالعات اخیر نشان داده اند که سزارین، احتمال ابتلا به دیابت نوع ۱ را بالا می برد. این اطلاعات در وهله اول می تواند نشانه ای از چگونگی گسترش بیماری باشد. هنگامی که همه عوامل دیگر خطر نیز در نظر گرفته شد، نوزادان سزارینی به میزان ۲۰% بیشتر از نوزادان واژینال مبتلا به دیابت نوع ۱ بودند.

این اطلاعات از ۲۰ مطالعه جداگانه در سراسر جهان جمع آوری شده است. پزشکان در این تحقیق حدس می زنند که این ممکن است به علت نارسایی واکنش های ایمنی در نوزادان سزارینی باشد که از ابتدا به جای مایع واژن مادر خود، در معرض باکتری های موجود در محیط بیمارستان هستند. آنها توضیح می دهند که سیستم ایمنی بدن مسئول از بین بردن سلول های بتای پانکراس است که در دیابت نوع ۱ یافت می شوند. اختلال در تولد طبیعی ممکن است موجب این نتیجه مضر باشد.

 

۹- بسیاری از نوزادان سزارینی مبتلا به اختلالات شنوایی موقت هستند

تحقیقات اخیر نشان می دهد که نوزادان سزارینی ۳ برابر بیشتر احتمال شکست در اولین آزمون شنوایی خود را که معمولاً به مدت کوتاهی پس از تولد انجام می شود، دارند. محققان می گویند که این مورد باید به پدر و مادر اطلاع داده شود، اما در مورد آن نباید نگران باشند. به طور کلی، کاهش شنوایی ذکر شده موقت است و ظرف ۷۲ ساعت رفع می شود. به نظر می رسد که نتایج اولیه، تحت تأثیر مایعی است که در سزارین در گوش داخلی باقی می ماند. گمانه زنی بر این است که فرآیندی در هنگام تولد واژینال اتفاق می افتد که به خروج مایع گوش میانی در نوزادان متولد شده به روش طبیعی کمک می کند.

نوزادان سزارینی فواید فوری را به دست نمی آورند، اما انجام غربالگری اضافی که معمولاً برای نوزادانی که در آزمایشات اولیه رد می شوند، تجویز می شود نیز برایشان ضروری نیست. پزشکان می گویند که برخی از موارد فقط در مورد نوزادان سزارینی به مقدار کمی متفاوت است و اگر آزمایش های آنان چند روز به تعویق بیفتد، نتایج بهتر خواهند بود. نکته اصلی این است که والدین باید از احتمال بالای یک آزمون شنوایی شکست خورده مطلع شوند تا مانع از نگرانی های غیر ضروری آنان شود.

 

۸- خطر بالای بیماری و اختلالات جدی

نوزادانی که از طریق سزارین متولد می شوند، خطر ابتلا به اختلالات سیستم ایمنی بدن و بیماری های مزمن را بیشتر دارند. این اطلاعات از طریق مطالعات علمی و پزشکی بر روی کودکان متولد شده به روش سزارین بین سالهای ۱۹۷۳ و ۲۰۱۲ جمع آوری شده است. کودکان سزارینی بیشتر از نوزادان طبیعی بستری می شوند. بعضی از دلایل آن آسم، آرتریت روماتوئید نوجوانی، اختلال التهابی روده، نقص سیستم ایمنی، لوسمی و اختلالات بافتی است.

نتایج تحقیقات نشان می دهد که نوزادان سزارینی ۴۰% بیشتر احتمال دارد که یک نقص ایمنی داشته باشند و ۱۰% احتمال ابتلا به آرتریت روماتوئید جوانان را نیز بیشتر دارند. دلایل هنوز روشن نیست، اما احساس می شود که مداخله جراحی بر سیستم ایمنی بدن و عملکرد روده تأثیر منفی می گذارد. دانشمندان می گویند که سزارین یکی از عواملی است که با توجه به تأثیرات محیطی که روی ژن ها ایجاد می کند، موجب بیمار شدن کودکان می شود.

 

۷- تاخیر عملکرد مغز

اکثر زنان هیچ تصوری از این ندارند که سزارین می تواند بر عملکرد مغز نوزادان تاثیر بگذارد. پزشکان در این مورد متوجه شده اند که چنین نوزادانی توجه میدانی کمتری را از خود نشان می دهند. توجه میدانی به این بستگی دارد که چگونه کودک بتواند بر روی یک نقطه خاص تمرکز کند. به این منظور حرکات چشم نوزادان تحت نظارت قرار گرفت تا بدانند که به کجا و به چه مدت توجهشان را جلب می کند. مطالعات نشان داد که در مقایسه با نوزادان طبیعی، نوزادان سزارینی توانایی کمتری برای تمرکز داشتند.

محققان بر این باورند که این اتفاق می افتد زیرا رشد مغزی از روش زایمان تاثیر می گیرد. یافته ها نشان می دهد که تفاوت های شناختی بین نوزادان وجود ندارد، بلکه تفاوت در توانایی تمرکز و توجه داوطلبانه است. هنوز مشخص نیست که چرا سزارین چنین اختلالاتی را در عملکرد مغز ایجاد می کند، همچنین مشخص نیست که این اثرات بلند مدت و برای همه عمر هستند یا خیر.

 

۶- نوزادان سزارینی بسیار کمتر احتمال دارد که شیر کافی بخورند

با توجه به اسناد کتابخانه ملی پزشکی آمریکا، در هر دو زایمان اضطراری یا برنامه ریزی شده سزارین، در هنگام تلاش برای تغذیه با شیر مادر، در عرضه شیر و پذیرش شیردهی نوزادان در مقایسه با نوزادان طبیعی اختلالاتی وجود دارد. ۷% از مادرانی که از طریق سزارین زایمان می کنند تمایلی به تغذیه فرزندشان با شیر مادر، در مقایسه با ۱ تا ۳ درصد موجود در زایمان طبیعی ها، ندارند.

مادران با سزارین ناخواسته بسیار بیشتر احتمال دارد که به شیردهی ادامه دهند. زنانی که قصد تغذیه کودکشان با شیر خود را دارند و سزارین می کنند، ۴۱ درصد احتمال ابتلا به مشکلات رایج شیردهی را بیشتر از طبیعی ها دارند. از کسانی که خودخواسته سزارین می کنند، احتمال بیشتری وجود دارد تا قبل از ۱۲ هفته پس از زایمان به شیردهی خود خاتمه دهند.

یکی از عوامل مهم این است که نوزادان متولد شده به روش سزارین به احتمال زیاد بلافاصله پس از تولد و یا در فاصله ۲۴ ساعت بعد از زایمان، از شیر مادر تغذیه نمی شوند.
علاوه بر این، نوزادان سزارینی کمتر احتمال دارد تماس پوست به پوست با فرزندشان برقرار کنند، کاری که برای کودک بسیار التیام آور است. معمولاً گزارش می شود که هر دوی تغذیه با شیر مادر و تماس پوست با پوست به دلیل اثرات جراحی برای مادر سزارین شده، ناراحت کننده و ناخوشایند هستند. محققان بر این باورند که اگر زنان در حین حضور در بخش مراقبتهای پس از سزارین، بیشتر به شیردهی تشویق شوند، نتیجه به گونه ای دیگر خواهد بود.

 

۵- وابستگی احساسی کمتری به مادر

بسیار معمول است که مادر و نوزاد پس از زایمان سزارین به سرعت از هم جدا می شوند یا در برخی موارد حتی قادر به تماس با یکدیگر برای چند ساعت پس از تولد نیستند. مراقبت از نوزاد اغلب توسط یکی دیگر از اعضای خانواده انجام می شود و مادر تحت مراقبت بعد از عمل جراحی قرار دارد. تغذیه با شیر مادر اغلب ممکن نبوده و یا راحت نیست و بهبودی مادر زمان خواهد برد. اینچنین است که اغلب مادامی که مادر برای تغذیه اولیه در دسترس نیست، به این نوزادان شیر خشک داده می شود.

متأسفانه این اختلالات می تواند پیامدهای پایداری در پیوند مادر و کودک داشته باشد. هورمون های مهم توسط مادر و نوزاد در هنگام تولد و بعد از یک ساعت از آن منتشر می شوند. هنگامی که تماس به تأخیر بیفتد، این هورمون هایی که موجب وابستگی و دلبستگی می شوند، زمان خود را برای توسعه پیوند طبیعی بین مادر و نوزاد از دست می دهند. به همین دلیل، بسیاری از مادران پس از سزارین، یک تلاش مضاعف را برای ارتباط با نوزادان خود گزارش می دهند.

 

۴- خطر بیشتر مشکلات تنفسی

خطر ابتلا به عوارض تنفسی در نوزادان سزارینی برنامه ریزی شده، به میزان قابل توجهی بالاتر از نوزادان متولد شده به شیوه طبیعی است. با توجه به برنامه ریزی های انجام شده برای سزارین، نوزادان احتمال بیشتری برای زایمان زودرس دارند، حتی اگر سن بارداری بیش از ۳۷ هفته باشد. هنگامی که اجباری برای سزارین پیش می آید، قبل از اینکه مادر به موعد زایمان طبیعی برسد، خطر زیادی وجود دارد که ریه های کودک هنوز به طور کامل توسعه نیافته باشند. به همین علت، انواع خاصی از عوارض تنفسی می توانند در طول و بلافاصله پس از زایمان ایجاد شوند.

مسائل می تواند کاملاً جدی بوده و اغلب نیاز به پذیرش در محل مراقبت های پیشرفته بیمارستان داشته باشند. در واقع، سندرم اختلال تنفسی که معمولاً به سزارین مرتبط می شود، می تواند منجر به بستری تا ۲۶ روزه نوزادان شود. لذا نگرانی های جدی نسبت به افزایش تعداد سزارینهای برنامه ریزی شده و افزایش تعداد نوزادان پیش از موعد و کم وزن متولد شده رو به افزایش است. احتمال محاسبه غلط یک یا حتی چند هفته در بارداری وجود دارد و همین ممکن است به یک برنامه ریزی اشتباه برای تولد یک نوزاد نارس سزارینی منجر شود.

 

۳- استرس و شوک بیشتر

بعضی از پزشکان می گویند که نوزادان خودخواسته سزارینی، به خصوص آنهایی که زودتر از موعد برای زایمان تحریک می شوند، مقدار قابل توجهی از تأثیر شوک را تجربه می کنند. از دیدگاه آنها، هنگامی که مادر به طور طبیعی زایمان نمی کند، نشانه ای از این است که نوزاد هنوز آماده نشده تا از رحم خارج شود. به عبارت دیگر، بعضی از نوزادان ظاهراً قبل از اینکه آماده شوند، به دنیا می آیند. در نتیجه، برخی از نوزادان سزارینی تمایل به عقب نشینی دارند.

کارشناسان می گویند که اکثر والدین و متخصصان قادر به تشخیص کودک آرام و راحت از کودکی که دچار شوک شده، نیستند. این پدیده ممکن است توضیح دهد که چرا یک کودک به ظاهر آرام به طور ناگهانی برای مدت زمان طولانی غیر قابل تحمل می شود، زیرا او در شوک بوده است. بخشهای اورژانس سزارین مکانیسم های تنش زای مختلف دارند، به طوریکه درد زایمان معمولاً به طور طبیعی اتفاق می افتد اما خود زایمان خیر. مداخله پزشکی در این مواقع ضروری است و معمولاً در مادر، سطح بالایی از استرس و اضطراب وجود دارد. البته، متاسفانه این هورمون ها به نوزاد نیز منتقل می شوند و می توانند منجر به مشکلات مشابه در ارتباط با استرس و تروما شوند.

 

۲- خطر آسیب کودک با چاقوی جراحی

بسیاری از این مشکل هراس دارند و ما صادقانه امیدواریم که هرگز چنین اتفاقی نیفتد. اما حقیقت ترسناک این است که هزاران نوزاد در طول تولد سزارین زخمی می شوند. اغلب جراحات به صورت می رسد، زمانی که جراحان به طور تصادفی کودک را با چاقو می برند. سر معمولاً در نزدیکی نقطه برش قرار دارد و متاسفانه گاهی اشتباه رخ می دهد. موارد زیادی در مورد نوزادانی که علامت های اینگونه روی سرشان دارند، وجود داشته و گاهی اوقات نوزادان نیاز به جراحی پلاستیک اضطراری پیدا می کنند.

در صورت بروز چنین مشکلی اکثر والدین شوکه می شوند و معمولاً هرگز به آنها اطلاع داده نمی شود که این یک خطر احتمالی است. متأسفانه، نزاع برای احقاق حق نیز معمولاً به سود جراحان است، زیرا جراحان معمولاً در برابر این نوع قضایای مبتنی بر حادثه، محافظت قانونی می شوند و پیش از جراحی رضایت نامه لازم را از والدین دریافت می کنند.

 

۱-نمرات آپگار پایین

تست آپگار اولین آزمایش برای نوزادان است و تعیین می کند که آیا کودک نیاز به کمک های پزشکی دارد یا خیر. این ارزیابی وضعیت کودک سریع و متعلق به ۱ و ۵ دقیقه پس از زایمان اوست. این تست شامل یک ارزیابی از ظاهر کودک، پالس، پاسخگویی، فعالیت عضلانی و تنفس اوست. هر جنبه ای از آزمون ۲ نمره دارد و اوضاع کلی کودک به این امتیاز اضافه می کند که هر چه امتیاز بالاتر باشد، وضعیت نوزاد بهتر است.

نوزادان با امتیاز ۳ یا کمتر نیاز به مراقبتهای ویژه دارند و نوزادان با نمرات ۴ تا ۶ ممکن است به نوعی از کمک های تنفسی نیاز داشته باشند. متأسفانه، نوزادان سزارینی در معرض تحرکات مفید واژنی نیستند و علاوه بر این، ممکن است از ناراحتی ناشی از تولد پیچیده و نامانوس خود در معرض آشفتگی قرار بگیرند. این بدان معنی است که نوزادان فوق احتمال بیشتری برای نمره آپگار پایین داشته و نیاز به نوعی مداخله پزشکی دارند.

 

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/268--khtr-zayman-szaryn-bray-madr-v-nvzad.html

معنی و ویژگی های کودکان کریستالی چیست؟

رنگ و کریستال لقب نیست این صفت ها به کودکان با سطوح مختلفی از هوش و توانایی های فوق العاده اشاره دارد ولی با این حال ، بهتر است بدانید که در حقیقت منظور از کودکان کریستالی دقیقا چیست؟ کودک کریستالی یک عضو از یک نسل است که متعهد است با عشق و آرامش و توازن بر دنیا اثر بگذارد ؛ در این بخش از گهوارک به شما میگوییم چگونه یک کودک کریستالی را بشناسید این راه شناخت مهم است چراکه شایدشما یکی از آنها را در خانه داشته باشید.

 

کودکان کریستالی چه ویژگیهایی دارند؟

 

شناخت کودکان کریستالی و کودکان رنگی هزاره سوم

مردم می گویند پایه تغییرات در جهان کودکان هستند.برای سال های زیادی ، یک نظریه وجود داشت که نشان می داد بشریت به تدریج از طریق تغییرات ژنتیکیِ بیش از یک یا چند نسل ، بهبود می یابد پیروان این تئوری تقریبا معنوی و روحانی هستند ، این تئوری کودکان را با الگو های روان شناسی و رفتارهای غیر عادی طبقه بندی می کند. بعضی از مردم بر این باور بودند که اولین نسل از کودکان غیر عادی در طول دهه 50 یا 60 ظاهر شدند با این حال تلاش آن ها برای پیشرفت جهان موفقیت آمیز نبود در نتیجه ، بین دهه های 70 تا 90 ، نسل دیگری وارد شد این نسل به عنوان کودکان رنگی شناخته شده بودند ،کودکان رنگی با شخصیت های سخت و محکم ، خردکننده ی سیستم نامیده شدند ماموریت آن ها مبارزه با اقدامات و نگرش هایی است که برای دوست داشتن ساخته نشده اند.

درحالیکه کودکان کریستالی به دنبال احترام به ارزشهای انسانی و صداقت هستند با این حال، اخیرا مردم در مورد کودکانی با ماهیت مختلف صحبت می کنند همان ماهیت کودکان کریستالی. اولین فردی که این نسل را شناسایی کرد استیو روتر در سال 1999 بود ، در سال 2002 ، روتر رسما اکتشافاتش را در یک فصل از کتابش منتشر کرد، که یک کتاب راهنما برای تکامل بشر نام داشت از این پس، جست و جوهای زیادی برای تعریف درست صفات و مشخصه های آن ها انجام شده است.

 

کودکان کریستالی چه کسانی هستند؟ و چه ویژگی هایی دارند؟

کودکان کریستالی موجودات صلح آمیزی هستند که به دنبال تعادل بین درک مستقیم و درک غیر معقول هستند در مقایسه با کودکان رنگی ، که می کوشند تا بشر را بر روی خوب بودن درمیان تغییرات متمرکز کنند، کودکان کریستالی مامور الیتام بخشیدن هستند. کودکان کریستالی خیلی زیبا هستند ،همراه با یک رایحه ی پاک و تمیز و چشمانی که بیانگر همه چیز است ،می باشند. آن ها دو ویژگی خاص دارند :توانایی های قوی دارند که اغلب مردم آن را جادو فرض میکنند ، و به طور فوق العاده به انرژی، کم ارتعاش حساس هستند.

 

معنی کودک کریستالی چیست؟

رنگ یا کریستال فقط یک اصطلاح خاص نیست آن ها به سطوح مختلف آگاهی اشاره می کنند ، این نسل از جوانان به ارتعاشات کریستالی وابسته هستند، انرژی که در همه موجودات زنده ارتعاش پیدا می کند. حرکت بین یک سطح از آگاهی به دیگری باعث تغییر لرزش شخص می شود. فرکانس ارتعاش بلوری یکی ازخالص ترین روش های ماده است که می تواند خود را آشکار کند. در حقیقت ، انرژی کریستال یک تعادل دقیق بین دوگانگی است(مردانه - زنانه، احساس -تفکر) این ،نوعی از انرژی است که به طور ویژه در کودکان کریستال ارتعاش می یابد.

  

کودکان کریستال چه شکلی هستند؟

این نسل از کودکان معالج آرام ، صلح آمیز ، دوست داشتنی و مهربان هستند ، در کتاب کودکان کریستال و رنگی ، در بخش سوالات و پاسخ ها ، نویسنده ادعا می کند که والدین این نسل آن ها را فرشتگان کوچک می دانند این به این دلیل است که آن ها دارای خلق و خوی متعادلی هستند برای مثال، آن ها دوست دارند صلح را به ارمغان بیاورند ، حتی قبل از یادگیری صحبت کردن، می بوسند و در آغوش می گیرند . آن ها بسیار محتاط هستند و تمایل به ایستادگی ندارند و ترجیح می دهند به جای اینکه توجه افراد حساس را جلب کنند، ناشناخته باقی بمانند.

در طب سنتی، کودکان کریستالی اختلالات تکاملی دارند ؛ از جمله اختلال پیش فعالی ، کمبود توجه ، سندرم اسپرگر یا اختلال طیفی اوتیستیک با این حال، این هیچ ارتباطی با علل رفتار آن ها ندارند آن ها یک هدف مهم حیاتی دارند.

 

ویژگی های کودکان کریستال:

استیو راثر به طور گسترده ای ویژگی های اصلی این بچه ها را مشخص می کند از این طریق امید وار است که فرزندان کریستالی را بهتر معرفی کند برای مثال ، یک کودک کریستالی دارای توانایی های جنبشی ، حساسیت های ارتعاشی است و با زمین ارتباط دارد. آن ها هم چنین ، احساس هم دلی می کنند و در میان ویژگی های دیگر به ترس حساس هستند.

 

نتیجه گیری:

هیچ شواهد علمی برای این نظریه وجود ندارد؛ در حقیقت متخصصان ادعا می کنند که شما می توانید از این ویژگی ها و رفتارها ،به هر کودکی در هر مکان و زمانی نسبت دهید هم چنین باید به یاد داشته باشیم که هر فرد و کودک متفاوت و منحصر به فرد است یک کودک کریستال یا رنگی به سادگی، یک روش توصیف ویژگی های انرژی است. هدف این طبقه بندی این است که این کودکان را درک کنید اما بیشتر از همه، پیام آنها را درک کنید.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/262-meny-v-vyzhgy-hay-kvdkan-krystaly-chyst.html

 توصیه های کلیدی برای تشویق کودکان به شستن‌ دست‌ها

 

بهداشت ناکافی دست‌ها بر سلامت و تحصیلات فرد تاثیر گذاشته و هم‌چنین پیامدهای اقتصادی برای او به همراه خواهد داشت.
از این رو تشویق ‌و عادت دادن کودکان به شست‌وشوی مرتب دست‌هایشان از اهمیت بالایی برخوردار است. با توجه به این که کودکان وقت بسیاری را به بازی کردن و در خارج از خانه می‌گذرانند با سطوح و لوازم مختلفی که مملو از میکروب‌ها هستند، در تماس‌اند.
شست‌وشوی دست‌ها می‌تواند به جلوگیری از خطر ابتلا به بیماری‌های متعدد در کودکان کمک کند.
ایجاد عادت‌های شست‌وشوی دست‌ها در کودکان در سنین پایین، وظیفه مهم است که والدین و معلمان بر عهده دارند.
راهکارهای زیر به نقل از “اِن‌دی‌تی‌وی” برای ایجاد عادت شست‌وشوی دست‌ها در کودکان مفید است:
1) شستن دست‌ها را به سرگرمی تبدیل کنید
شما می‌توانید با روش‌های مختلف شست‌وشوی دست‌ها را به یک فعالیت سرگرم‌کننده تبدیل کنید. لذت بردن از این کار باعث می‌شود کودکان به انجام آن تشویق شوند. می‌توانید صابون‌هایی در شکل‌ها و رنگ‌های مختلف خریداری کنید و روش صحیح شست‌وشوی دست‌ها را با روشی سرگرم کننده به آن‌ها بیاموزید تا آن را به فعالیتی مفرح برای کودکان تبدیل نمایید.
2) کودکان را از خطرات آلودگی‌ها آگاه کنید
عدم شست‌وشوی دست‌ها خطر ابتلا به بیماری‌های متعدد را افزایش می‌دهد و می‌تواند خطرات زیادی برای سلامتی ایجاد کند. شما باید کلیه اهداف شست‌وشوی دست‌ها را برای کودکان خود توضیح دهید و هم‌چنین آن‌ها را از مشکلات مختلف بهداشتی ناشی از آلودگی دست‌ها آگاه سازید.
3) روش صحیح شست‌وشوی دست‌ها را به کودکان آموزش دهید
به کودکان خود روش صحیح شست‌وشوی دست‌ها را آموزش دهید. این امر به مبارزه صحیح با میکروب‌ها کمک می‌کند. هم‌چنین به آن‌ها زمان مناسب برای شست‌وشوی دست‌ها را مانند قبل و بعد از غذا و بعد از بازگشت به خانه بیاموزید. در این مواقع خودتان نیز باید در شست‌وشوی دست‌ها با کودک همراه شوید. در این آموزش‌ها، بزرگترها بهترین الگوی عملی برای کودکان هستند.
4) شستن دست‌ها را به روال عادی کارهای روزانه‌تان تبدیل کنید
شست‌وشوی دست‌ها بسیار مهم است و باید آن را به روال عادی کارهای خود اضافه کنید. اضافه کردن این کار به کارهای روزمره، به فرزندان شما نیز کمک می‌کند تا آن را به عنوان یک عادت در نظر داشته باشند. در صورتی که شما به طور مرتب دست‌های خود را بشویید،‌ کودکان با مشاهده آن از سوی شما این کار را در طول روز تکرار می‌کنند.
5) جدول زمانی برای شست‌وشوی دست‌ها بسازید
کودکان هم‌چنین باید زمان مناسب برای شست‌وشوی دست‌ها را بدانند. شما می‌توانید جدولی بسازید که زمان‌های ضروری برای شست‌وشوی دست‌ها در آن قید شده باشد. این کار به کودکان شما کمک می‌کند تا نیاز به شست‌وشوی دست‌ها و زمان‌های مناسب و ضروری برای آن‌ را بهتر درک کنند. خودتان هم تابع این جدول زمان‌بندی باشید.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/259-tvsyh-hay-klydy-bray-tshvygh-kvdkan-bh-shstn-dstha.html

 رنگ موی کودک

 

آیا تا به حال فکر کرده اید رنگ موی کودک من چه خواهد بود؟

انسانها ۴۶ کروموزوم دارند.در بحث رنگ موی کودک کارشناسان بر این باورند که در این ۴۶ کروموزوم، حدود ۶۰،۰۰۰ تا ۱۰۰،۰۰۰ ژن وجود دارد. همه نوزادان ۲۳ کروموزوم از مادرشان و ۲۳ تای دیگر از پدرشان دریافت می کنند. علم ژنتیک بسیار پیچیدست، اما راه های هدایتش وجود داره. موهای کودک به وضوح تحت تأثیر موهای والدین قرار خواهد گرفت.

 

آمار علمی رنگ مو 

۱.رنگ موی عمومی

رنگ مو دو می توان به کم رنگ و پر رنگ تقسیم کرد. در حالیکه دومی بیشتره. به همین دلیله که قهوه ای شایع ترین رنگ مو است و بلوند کمترینشه. این احتمالا یکی از دلایلیه که چرا بلوند یکی از رنگ های مطلوب بین مو هاست. بسیاری از مردم دوست دارند به طور طبیعی موی بلوند داشته باشند. موهای تیره توسط eumelanin رنگدانه ایجاد می شه. بیشتر این رنگدانه ها در مو یافت می شه، پررنگی موی کودک شما با این رنگدانه رابطه مستقیم داره. اگه زیاد باشه پررنگتر خواهد بود و بالعکس.

 

۲.توضیح علمی رنگ مو

کد ژنتیکی نوزاد طرح ریزی شده تا پروتئین در موی کودک منجر به تولید ملانین بشه. در حالی که صفات ژن ها می تونند به پیش بینی رنگ موی کودک کمک کنند. اونا توضیح نمی دن که چرا رنگ مو در سنین مختلف تغییر می کنه. Eumelanin و Pheomelanin دو نوع Melanin است که بر رنگ مو تاثیر می ذاره. Pheomelanin مو رنگ سایه های نارنجی و زرد رو ایجاد میکنه در حالی که eumelanin رنگ مو قهوه ای و سیاه و سفید رو ایجاد می کنه. ترکیبی از این دو نوع ملانین رنگ موی فرد رو تعیین می کنه. بنابراین، اگه یک کودک دارای غلظت کم اوملانین باشه، احتمالا رنگ موی شفاف ترداره و بالعکس. همچنین اعلام شده که ژن MC1R اونایین که نوع ملانین رو که بدن تولید می کنه تنظیم می کنه. جهش ژن فقط باعث تولید فمولانین می شه و موهای کودک قرمز می شن. افرادی که موهای بور و قرمز دارند سطوح “تروسیناز” بیشتری نسبت به موهای سیاه یا قهوه ای دارند.

 

رنگ موی کودک شما

۱.شرایط معمول

به طور کلی، موهای رنگ روشن بیش از موهای تیره غالب نیستند. اما همونطوری که در رنگ چشم دیدیم، یک موی کودک می تونه طیف وسیعی از سایه های بین موهای هر دو والد را به وجود بیاره. این بستگی به رنگ موی والدین و نحوه ترکیب اونا داره. والدین که رنگ موی مشابه دارند می تونند یک کودک داشته باشند که رنگ موش کمی متفاوته اما هنوز هم در اون محدوده رنگیه.

 

۲.شرایط غیر معمول

زمان هایی وجود داره که رنگ موهای شگفت انگیز از والدین که رنگ های مختلف مو دارند ظاهر می شه. این معمولا زمانی اتفاق می افته که یک ژن خفته در یکی از والدین وجود داشته باشه.
والدین با موهای سیاه که دارای ژنهای پنهان یا خفته هستند می تونند به طور بالقوه یک کودک با موهای بلوند داشته باشند. موهای شما ممکنه دارای رنگ قرمز باشه که با رنگدانه قوی سیاه یا قهوه ای پوشیده شده. به عنوان یک حقیقت، موهای نوزاد شما نشان نمی ده که چه رنگ مویی از شما کودک شما در نهایت خواهد داشت. نوزادان تازه به دنیا اومده با موی بلوند می تونند موهاشون رو داشته باشند در حالیکه نوزادان با موهای بلوند ممکنه موهای سبز داشته باشند. البته، نوزادانی هستند که بدون مو یا موی کم بدنیا میاند. در این مورد، نزدیک به غیر ممکنه که مشخص بشه که رنگ موهای او تا چه حد در آینده متغیره.


نگاهی به موهای قرمز، به عنوان مثال اینجا شرایطی وجود داره که ممکنه در یک کودک مو قرمز اتفاق بیفته:

۱. پدر و مادر حامل هستند:

همانطور که در زیر نشان داده شده است، پدر آبی است و مادر زرد است، آنها به دو آلل (rیا R) ممکن از انواع MC1Rبه نوزاد خود کمک می کنند. به این ترتیب ۲۵٪ احتمال وجود دارد که یکی از فرزندان آنها دو قطعه آلل را از هر یک از والدین به ارث برده و بناربراین موهای قرمز دارند.

R
r
R
RR
Rr
r
Rr
rr

 

۲. یکی از والدین حامل است

(به عنوان مثال پدر) و دیگری یک موقرمز (به عنوان مثال مادر): در چنین مواردی، همه فرزندانشون یک آلل رو از مادر به ارث می برند و بنابراین یک فرصت برابر برای گرفتن r یا آلل R از پدروجود داره. بنابراین، شانس ۵۰/۵۰ فرزندان برای موقرمز بودن وجود دارد.

R
r
r
Rr
rr
r
Rr
rr

 

۳.اگر هر دو پدر و مادر موقرمز باشند:

فرزندان آنهاقطعا دارای مو قرمز خواهد بود( rr ).

r
r
r
rr
rr
r
rr
rr

۴. اگر هیچ یک از والدین الل (مو قرمز) را حمل نکنند:

در چنین مواردی مهم نیست که ژنوتیپ پدر و مادر دیگر چیست ( rr ، Rr ، RR)، این احتمال وجود داره که اونا بچه های دارای موهای قرمز نخواهند داشت. با این حال، برخی از بچه ها، (R) آلل موی قرمز رو حمل کنند.

R
R
r
Rr
Rr
r
Rr
Rr

 

چیزهای سرگرم کننده در مورد رنگ مو:

رنگ قرمز نادر ترین رنگ در سراسر جهانه و رنگ مشکی شایع ترین رنگ مو به حساب میاد.

تحقیق درباره ارتباط بین شخصیت و رنگ مو نشون داد که مو بور ها به عنوان خنده دار و سرگرم کننده محسوب می شند. مردانی که دارای موهای قهوه ای هستند، جدی و هوشمند هستند و ریشه مو قوی دارند.

پس از شیمی درمانی، موهای شما می تونند رشد کنند.

هر رشته مو می تونه حدود ۱۴ عنصر مختلف، از جمله طلا داشته باشه.

به طور متوسط، افراد دارای موهای بلوند دارای بیشترین تعداد رشته های مو هستند.

به طور متوسط، مو قرمز دارای کمترین تعداد رشته های مو است (حدود ۸۶،۰۰۰).

مردم برای تعیین قومیت فرد می تونند از مقاطع مو استفاده کنند. موهای آسیایی ها round-shapedاست. موی آفریقایی شکل صاف و موی اروپایی بیضی شکله.

در یونان باستان اعتقاد بر این بود که کسانی که با موهای قرمز پس از مرگشون به خون آشام ها تبدیل شده.

در یونان باستان، موبلوندها رو بعنوان تن فروش ها میشناختند.

در دوران رنسانس ونوس، زنان با استفاده از ادرار اسب، موهاشون رو رنگ می کردند.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/256-rng-mvy-kvdk.html

سینوزیت

سینوس‌ها حفره‌های توخالی اطراف بینی و پیشانی هستند که سطح آنها را بافت مخاطی پوشانده و اگر دچار عفونت شوند، واژه سینوزیت را برای این بیماری به کار می‌برند.

به طور کلی می توان سینوزیت را به دو دسته ویروسی و باکتریایی تقسیم بندی کرد.

ویروس هایی که عامل سرماخوردگی هستند، می توانند با ایجاد التهاب در مخاط بینی و سینوس ها آغازگر سینوزیت باشند و حتی در متون علمی از سرماخوردگی با نام رینو سینوزیت (التهاب بینی و سینوس) نام برده می شود که بیشتر بدون درمان بهبود می یابند؛ ولی تا دو درصد این موارد ویروسی دچار عارضه شده و یک عفونت باکتریال به آن اضافه می شود که علائم شدیدتری دارد.

عوامل مستعدکننده

وجود عواملی در فرد موجب افزایش احتمال ابتلا به سینوزیت می شود که عبارتند از: ابتلا به عفونت های تنفسی، کودکان در سن دبستان و پیش دبستان، وجود رینیت آلرژیک، وجود نقص ایمنی، ابتلا به ریفلاکس گوارشی، داشتنپولیپ بینی و در معرض دود سیگار بودن.

علائم بالینی

احتقان بینی، ترشحات چرکی بینی یکطرفه یا دو طرفه، تب و سرفه از علائم شایع هستند. از علائم دیگر به بوی بد دهان، کاهش حس بویایی و ورم اطراف چشم می توان اشاره کرد.

شکایاتی مانند سردرد و درد گونه در کودکان به ندرت دیده می شود. گاهی احساس ناراحتی، فشار یا درد مبهم در دندان های فک بالا احساس می شود که با خم شدن به جلو بیشتر می شود.

در معاینه بالینی ممکن است قرمزی و ورم مخاط بینی و ترشحات چرکی بینی آشکار شود.

در نوجوانان و بزرگسالان با ایجاد ضربه به سینوس می توان درد را ایجاد کرد که از نشانه های دیگر است.

تشخیص

اساس تشخیص سینوزیت بر پایه شرح حال بیمار است. وجود علائمی مانند ترشح بینی و سرفه برای ۱۰ تا ۱۴ روز بدون بهبودی یا علائم تنفسی شدید شامل تب بالای ۳۹ درجه و ترشح چرکی بینی برای سه تا چهار روز متوالی، یک سینوزیت حاد باکتریایی را نشان می دهد.

زمانی که علائم سینوزیت برای بیش از سه ماه وجود داشته باشد، سینوزیت را باید مزمن محسوب کرد.

دقیق ترین راه تشخیص غیربالینی، آسپیره کردن ترشحات از داخل سینوس است که فقط در موارد خاص مانند وجود نقص ایمنی به کار می رود.

در بزرگسالان گاهی از آندوسکوپی بینی برای دسترسی به ترشحات سینوس استفاده می شود.

درمان

هنوز مشخص نیست که آیا درمان سینوزیت باکتریایی حاد فایده چندانی دارد یا خیر، زیرا حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد موارد بدون آنتی بیوتیک بهبود می یابند.

با این حال انجمن متخصصان کودکان آمریکا در هنگام تشخیص سینوزیت باکتریایی، شروع مصرف آنتی بیوتیک مناسب را توصیه می کند تا از تشدید علائم و عوارض عفونی دیگر پیشگیری شود.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/253-synvzyt.html

علل هرزه خواری در کودکان و راههای درمان آن

 علل هرزه خواری در کودکان و راههای درمان آن

 

 به اختلال هرزه خواری در کودکان پیکا نیز گفته می شود

 

از نشانه‌های بارز اختلال هرزه خواری در کودکان می‌توان به خوردن مواد غیر خوراکی در طول یک ماه به صورت مکرر اشاره کرد.

اختلال هرزه خواری یا بیماری پیکا در کودکان
اختلال هرزه خواری که به آن پیکا نیز گفته می‌شود، شاید از ذهن شما به دور باشد اما تقریباً هر کودکی به آن مبتلا است. وقتی کودکان در خردسالی اقدام به خوردن خاک، گچ و مو می‌کنند، اصطلاحاً می‌گوییم به هرزه خواری مبتلاست.

 

این که کودکان هر چیزی را در دهانشان می‌گذارند، به دلیل کنجکاویشان است. آن‌ها می‌توانند مواد را از طریق مزه، دسته بندی کنند؛ زیرا مزه کردن، اولین معیار تشخیص برای آن‌ها است. اما اگر کودک به طور مکرر اقدام به خوردن مواد غیر خوراکی و غیرمفید کند، از اختلالی به نام پیکا رنج می‌برد. پیکا می‌تواند در طولانی مدت عارضه‌های فیزیکی، عاطفی و سلامتی برای کودک ایجاد کند. به همین دلیل، پیشگیری یا تلاش برای درمان زود هنگام می‌تواند برای کودک بسیار مفید باشد. دلایل متعددی برای بروز رفتار هرزه خواری در کودک وجود دارد. در برخی مناطق، وجود چنین رفتارهایی به دلیل سندرم ریشه فرهنگی است؛ در صورتی که پیکا، بیشتر به دلیل کمبود مواد معدنی، ویتامین ها و مسائل بهداشت روان ناشی می‌شود.

 

 شن خوردن از علائم هرزه خواری کودکان است

 

هرزه خواری یا پیکا نوعی اختلال تغذیه‌ای است که در آن بیشتر کودکان در روز به صورت مکرر اقدام به خوردن مواد غیر خوراکی می‌کنند. بارزترین نمونه در این بیماری، خوردن شن توسط کودکان است. قطع به یقین، بیشتر والدین این مورد را تجربه کرده‌اند.
نمونه‌های مصرفی غیر خوراکی می‌توانند شامل کثیفی‌ها، شن، کاغذ، رنگ، گچ، مو، چوب و... باشند. اگر برای این اختلال، راه‌حلی اندیشیده نشود، ممکن است مشکلات جدی در سیستم‌های گوارشی و تأخیر در رشد کودک به وجود آورد و از آن جا که ممکن است کودک به مدت طولانی در چنین وضعیتی قرار بگیرد، می‌تواند به رشد کودک آسیب‌های جدی وارد کند.

  

 بارزترین نمونه  هرزه خواری در کودکان تمایل  آنها به خوردن شن می باشد

 هرزه خواری یا پیکا به چه میزان در کودکان رایج است؟
چشیدن دنیا برای کودکان بسیار لذت بخش و جالب است. زمانی که کودکان دندان‌ در می‌آورند، این لذت برایشان چند برابر می‌شود و دوست دارند چیزهای جدیدتری را برای جویدن پیدا کنند. البته باید توجه داشته باشید اگر کودک چیز غیر قابل خوردن را در دهان بگذارد، به این معنی نیست که حتماً اختلال پیکا دارد.

اختلال هرزه خواری شاید، چندان وحشتناک نیز تلقی نشود؛ پس بهتر است آن را اکتشافات نرمالی بدانید که کودک در دوره طبیعی کنجکاوی خود انجام می‌دهد. نام پیکا یا هرزه خواری زمانی می‌تواند به صورت رسمی به فرد داده شود که در دوره 8 ماهگی تا 24 ماهگی، تمایلات ثابت و بادوامی به خوردن چیزهای غیر خوراکی در بازه زمانی بیش از یک ماه نشان دهد. البته در موارد محدودی نیز، پیکا نشان دهنده اوتیسم در کودکان است. همچنین، در کودکان دارای معلولیت‌های رشدی و ذهنی به وفور مشاهده می شود.

  

یکی از علل هرزه خواری در کودکان جلب توجه می باشد

علل هرزه خواری در کودکان
علت‌های پیکا در کودکان را می‌توان به این موارد نسبت داد:
• طعم خاص وسیله‌ها
• فقدان مواد معدنی بدن نظیر روی یا آهن (کرم قلاب یا بیماری سلیاک نیز می‌تواند دلیل این امر باشد.)
• اختلالی که به OCD یا عادت وسواس اجباری مشهور است.
• عدم تعادل مواد شیمیایی مغز
• جراحت یا آسیب در مغز
• جلب توجه
• بی توجهی یا محرومیت مادر

چگونه می‌توان هرزه خواری (پیکا) را در کودکان تشخیص داد؟
گفتنی است هیچ تست خاص و مشخصی برای تعیین این اختلال وجود ندارد و پزشک متخصص تنها از طریق سابقه پزشکی می تواند وجود این اختلال را تشخیص دهد. البته باید در این زمینه با پزشک بسیار صادق بود و تمامی مواد غیر خوراکی مصرفی توسط کودک از زمانی که عادت خود را شروع کرده، صادقانه گفته شود تا پزشک تشخیص درستی دهد. اگر این عادت بیشتر از یک ماه طول کشد، می‌توان آن را پیکا نامید. اگر قبل از تبدیل این اختلال به عادت، از  پیشرفت کامل جلوگیری شود، جای هیچ نگرانی وجود ندارد.

 

معمولاً پزشکان در چنین موقعیتی یک تست خون تجویز می‌کنند تا سطح روی و آهن کودک مشخص شود. بسیاری از پزشکان معتقدند کمبود آهن موجب چنین اختلالی می‌شود. پس همواره با پزشک خود برنامه‌ غذایی مناسبی را هماهنگ کنید تا از سوء تغذیه، جلوگیری شود وگرنه اختلال پیکا را به همراه خواهد داشت.

مشکلات ناشی از هرزه خواری در کودکان
این اختلال هرزه خواری در کودکان می‌تواند آسیب‌های جدی به آنها وارد کند. از جمله این آسیب‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:
• سمیت سرب (که منجر به مشکلات خونی، کلیوی، عروقی، غدد درون ریز و نقص‌های عصبی می‌شود.)

• 
  مشکلاتی در دستگاه گوارش (از موارد خفیف مانند: یبوست گرفته تا موارد شدید و مضر مانند: خونریزی)
• 
  کمبود مواد مغذی (به خصوص روی و آهن) 

• مشکلات دندانی (مانند دندان‌های پوک و شکسته)

  

 هرزه خواری کودکان قابل درمان است

 

راهکارهای مؤثر برای درمان اختلال هرزه خواری در کودکان
معمولاً زمانی که پیکا از تعادل میان مواد غذایی خارج شود، پزشکان مکمل‌های معدنی و ویتامین‌ها را تجویز می‌کنند. اما علاوه بر این موارد، راهکارهای دیگری نیز وجود دارد که معمولاً برای درمان هرزه خواری در کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این موارد عبارتند از:

1. 
   معمولاً زمانی که پیکا یا اختلال هرزه خواری از مشکلات بهداشت روانی ایجاد می‌شود، پزشکان، تراپی یا دارو یا هر دو را تجویز می‌کنند.
2. 
   از آن جا که پیکا بیشتر در بی توجهی به کودک یا غفلت از آن به وجود می‌آید، پس توصیه می شود بیشتر بر روی مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی او کار کنید و سعی در افزایش آن‌ها کنید.
   3.سعی کنید با پر کردن یک جعبه از خوراکی‌های متنوع، کودک را از هرزه خواری بیاندازید. در این صورت، کودک جعبه را جایگزین می‌کند.
3. 
   زمانی که کودک چنین رفتاری را از خود نشان می دهد، هرگز با او با خشونت رفتار نکنید؛ چون همان‌طور که گفتیم، مراحل طبیعی کنجکاوی او است. برای جلوگیری از چنین رفتاری در کودکتان، سعی کنید از اقدامات تقویت کننده مثبت استفاده کنید.

اقدامات پیشگیرانه بیماری هرزه خواری در کودکان
پیشگیری از چنین اختلالی قبل از به وجود آمدن آن امکان ندارد؛ پس سخت‌گیری نکرده و اجازه دهید کودک مراحل رشد خود را به طور طبیعی طی کند و اصلاً در این مراحل دخالت نکنید. بهترین کار برای پیشگیری یا تشخیص چنین اختلالی، آن هم در مراحل بسیار اولیه و مبتدی، کارهای زیر است:

1. 
   گسترش آگاهی:باید آموزش‌های صحیحی از این اختلال، عادت‌های غذایی سالم کودکان در اختیار زوج‌ها قرار گیرد.
2. 
   توجه به رژیم غذایی کودک:برای کودک یک رژیم غذایی استاندارد و سالم مهیا کرده و به آن توجه کنید.
3. 
   ارتباط، کلید حل مشکل:به کودک خود توجه کرده و همواره با او ارتباط برقرار کنید.
4. 
   ارزیابی معمولی:برای مشخص شدن هرگونه مشکلات سلامتی که منجر به اختلال هرزه خواری می‌شود می‌توانید به طور مرتب با پزشک خود همراه شوید.

 

5. سلامت بمانید:به کودک بیاموزید همواره مواد غذایی سالم مصرف کند و از آیتم‌های غیر خوراکی خودداری کرده و در مقابل آن‌ها مقاومت کند. شما می‌توانید از طریق روانشناسی شرطی‌سازی، به خوبی این تشویق یا پرهیز را به کودک ارائه دهید.
6. 
   بدانید چه کاری باید انجام دهید:
   گر یک لحظه هم در سلامت روان کودک شک داشتید، حتماً باید در رفع و حصول اطمینان از آن قدم بردارید، در غیر این صورت منجر به عواقب بسیار بدی از جمله پیکا خواهد شد

 

علائم هرزه خواری
همان‌طور که گفتیم، کودکان مبتلا به پیکا به مدت یک ماه مواد غذایی غیر خوراکی را مصرف می‌کنند. معمولاً کسی که به پیکا مبتلا است، مواد زیر را به طور مکرر مصرف می‌کند:
• یخ
• صابون
• دکمه
• خاک رس یا شن
• مو
• ته سیگار
• خاکستر سیگار
• خاک
• رنگ
• چسب
• کاغذ
• گچ
• مدفوع

عوارض جانبی هرزه خواری چیست؟
خوردن چنین مواد غذایی ناسالمی می‌تواند باعث بروز شرایط خطرناک زیر برای کودکان شود:
•  مسمومیت‌های مختلف مانند: مسمومیت از سرب
•  عفونت‌های انگلی
• انسداد روده
• خفگی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
با اولین شک به کودک باید به پزشک متخصص مراجعه کنید. پیکا می‌تواند باعث مشکلات دندانی، عفونتی، مشکلات هاضمه و مسمومیت شود. به محض اینکه از این مشکل اطمینان حاصل کردید، برای رفع آن هر چه در توان دارید، انجام داده تا مشکلات جبران ناپذیری رخ ندهد.

در برخی موارد، مبارزه با پیکا و رفع آن می‌تواند بسیار راحت باشد اما در مقابل مواردی نیز وجود دارد که باید با روش‌های حرفه‌ای و پیشرفته به کاهش پیکا در کودکان اقدام شود.
صبر، از جمله معیارهای اساسی در جلوگیری و رفع این اختلال است که باید بتوان آن را به خوبی در خود و کودک تقویت کرد. در طول دوره بهبود باید همواره مثبت باشید و به طور مؤثر به فرآیند درمان کمک کنید.

 

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/250-ell-hrzh-khvary-dr-kvdkan-v-rahhay-drman-an.html

 علت کم پشت بودن موی کودکان چیست ؟

 

کم پشت و کرکی بودن موی کودکان بسیاری از والدین را نگران کرده و پیشنهادهای مختلفی از جمله تراشیدن مو و یا استفاده از تقویت کننده ها را از دیگران دریافت می کنند.با رعایت برخی از اصول می توان از موهای کودکان بیشتر مراقبت کرده و آنها را تقویت نمود.

نوزادان اغلب در شش ماهه اول زندگی دچار ریزش مو می شوند ؛ موها می ریزد و حتی ممکن است رنگ یا بافت متفاوتی داشته باشند، این کاملاً طبیعی است و بسیاری از والدین جدید می دانند که باید انتظار این را داشته باشند ؛ اما چه اتفاقی می افتد اگر کودک نوپای شما موهایش را از دست بدهد؟

 

آیا برای یک کودک دو ساله معمولی و یا طبیعی است که تکه های طاسی روی سرش داشته باشد؟

ریزش موی کودک نوپا به اندازه ریزش موی نوزاد تازه متولد شده نیست و اغلب چیزی نیست که والدین نگران آن باشند. دلایل زیادی برای ریزش موی کودک نوپا وجود دارد. زمان زیادی لازم نیست و مو به خودی خود رشد خواهد کرد.

 نگاهی به وضعیت خواب فرزندتان بیندازید، اگر او شما همیشه به سمت راست می خوابد یا سرش را روی تشکش می مالد, ممکن است که موهای آن طرف سرش طاس یا نازک تر شوند.این رفتار تکه های کچلی روی سر کودک را ایجاد می کند و زمانی که کودک بزرگ تر می شود و در موقعیت های مختلف به خواب می رود, پیدا خواهد بود. 

 

آسیب فیزیکی نیز ممکن است باعث ریزش مو شود: 

اگر موهای یک کودک خیلی سفت یا دم اسبی بسته شود و یا اگر موهای ژولیده با خشونت کشیده شوند, ممکن است باعث ریزش موی سر او شود.

 

 برس زدن نیز می تواند باعث این اتفاق شود:

از یک برس موی طبیعی و نرم استفاده کنید و دقت کنید که موها راحت باشند و کشیده نشوند. مو دوباره رشد می کند و نگران کننده نیست ، زمانی که کودک به صورت ناخودآگاه موهای خود را می کشد، معمولاً به دلیل برخی عوامل استرس زا در زندگی او, مانند یک نوزاد جدید یا از دست دادن یک فرد محبوب است و باعث ایجاد تکه های نامنظم ریزش مو می شود.

 

کم پشتی موی کودک و عوامل موثر در آن

 

چرا موی کودکم کم پشت است؟

بهترین راه برای درمان این مو, کشف علت اصلی استرس یا اضطراب و درمان آن است. سرزنش کردن کودک برای کشیدن موهای او اغلب کمکی نمی کند. اگر موهای کودک شما به اندازه کافی بلند است, می توانید آن را شل کنید تا از کشیدن خودداری کند. 

همه موهای یک دوره استراحت و یک دوره رشد دارد. دوره رشد معمولاً حدود سه سال و فاز استراحت سه ماه طول می کشد. معمولاً تا پنج درصد از موهای شما در یک زمان در فاز استراحت است. استرس, تب یا تغییر در سطوح هورمونی می تواند باعث ایجاد مقادیر زیادی مو برای ورود به فاز استراحت شود.

این بدان معنی است که سه ماه بعد, زمانی که تمام این موها با هم وارد دوره رشد می شوند, موهای در حال رشد موهای خود را از کیسه های ترشحی بیرون می آورد و به مقدار زیادی ریزش می کند. وقتی موهای جدید شروع به رشد می کند, باعث ریزش مو می شود. 

یک بیماری که باعث ریزش مو می شود, آلوپسی آرئاتا می باشد ؛ آلوپسی آرئاتا در اطراف خال های قهوه ای صاف و صاف قرار دارد و می تواند هر قسمتی از بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد. با آلوپسی آرئاتا سیستم ایمنی شما به کیسه های ترشحی مو حمله می کند که سپس رشد مو را آهسته می کند.

مبتلایان ممکن است به چادرهای کوچک در ناخن هایش توجه کنند.این وضعیت توسط یک دکتر یا متخصص پوست تشخیص داده می شود. هیچ درمانی برای آلوپاسی آرتا وجود ندارد، اما اغلب با کمک کرم های ضد آفتاب موضعی به تنهایی از آن جدا می شود. تاثیری بر سلامت کلی فرد ندارد. 

 

علل کم پشتی موی کودک

عوامل دیگری که کم تر شایع هستند، عبارتند از:

کمبود مواد مغذی، کم کاری تیروئید، و کم کاری غده هیپوفیز. این شرایط را می توان از طریق آزمایش ها خونی تشخیص داد و توسط پزشک درمان کرد. به خاطر داشته باشید که کاهش مو در کودکان نوپا در حالی که معمول نیست، می تواند کاملاً عادی باشد و معمولاً برای سلامت کلی فرد مضر نیست.

اگر نگران از دست دادن موهای کودک هستید، با پزشک خود صحبت کنید و مطمئن شوید که مشکل را در طول زمان حل خواهد کرد. 

برخی از کودکان با سری کامل و موهای ضخیم به دنیا می آیند، اما برخی دیگر پوست سر طاس خود را در دوران کودکی خود نگاه می دارند. در بیشتر موارد، کودکانی با موهای کم و یا بدون مو، کاملاً سالم هستند، اما طاسی مداوم ممکن است نشانه شرایط پزشکی اساسی باشد. 

 

ژنتیک:

برخی از کودکان نوپا از لحاظ ژنتیکی مستعد رشد مو هستند.برعکس، کودکان سفید پوست به طور خاص مستعد طاسی طولانی مدت هستند. بسیاری از نوزادان از نژاد اروپایی تا دو سال یا بعد کمی مو خواهند داشت. 

 

ریزش موی نوزاد:

اغلب کودکان در دوران کودکی دو مورا خواهند داشت. در برخی از کودکان، محصول دوم ممکن است تا اوایل نوپایی برسد. 

 

عفونت قارچی:

عفونت های قارچی ممکن است باعث ریزش مو در کودکان شوند.عفونت قارچی سر پهن، نوعی عفونت قارچی می تواند باعث شود که کودک نوپا مقدار زیادی از مو را در پشت سر خود از دست بدهد.موارد حاد چربی پوست، یا کلاه گهواره، می تواند به کاهش مو در کودکان نوپا کمک کند.

 

 آلوپاسی آرتا:

این اختلال ایمنی منجر به از دست دادن وصله های گرد مو بر روی پوست سر می شود؛ در نهایت منجر به طاسی کامل می شود.کودکان مبتلا به آلوپاسی آرتا ممکن است در دوران نوزادی و یا نوپاییعلائم بروز علائم را از خود نشان دهند.

آلوپاسی آرتا درمان نشدنی است، اما مو ممکن است در عرض یک سال رشد کند.کودکان مبتلا به این شرایط نادر، به طور کلی طاس می شوند. 

 

آلوپاسی کششی:

کشش یک علت بسیار رایج از دست دادن مو در کودکان نوپا، به ویژه دختران است.سبک مکرر می تواند باعث ریزش مو شود که منجر به طاسی و رشد موی ضعیف می شود.والدین باید از سبک کردن یا شانه زدن موی کودک نوپا اجتناب کنند.

 

 کمبود مواد مغذی:

کمبود شدید غذایی می تواند باعث طاسی یا رشد موی ضعیف در نوزادان و کودکان نوپا شود.کمبود شدید آهن، روی و پروتئین ممکن است مسئول طاسی در کودکان نوپا باشد، اما این مشکلات در دنیای توسعه یافته نادر هستند.

 

بررسی علل کم پشتی موی کودک 

چگونه می توان رشد مو در کودکان را افزایش دهیم؟

هر ماه یک تار مو در حدود یک چهارم سانت رشد خواهد کرد. مو به مدت دو یا شش سال قبل از ورود به فاز استراحت که حدود سه ماه طول می کشد، از کیسه های ترشحی بیرون خواهد رفت.

پس از مرحله بعدی، مو به تدریج افت خواهد کرد و 50 تا 100 رشته در روز میزان نرمال از دست دادن مو خواهد بود. کودکانی که کیسه های ترشحی دارند، موهای ضخیم دارند.کودکانی با کیسه های ترشحی مو، موهای خوب دارند.

بسیاری از عوامل می توانند بر رشد مو، از جمله تغذیه و شرایط سلامتی تاثیر بگذارند.اطمینان از اینکه کودک شما رژیم غذایی خوبی دارد و به هر مشکلی که بر بدن او فشار می آورد، به تحریک رشد مو کمک خواهد کرد. 

 

مرحله 1:

مو سلامت کلی را منعکس می کند. تغذیه ناسالم خود به جای رژیم غذایی سالم و انتخاب نوشیدنی های کربناته بر روی آب باعث خشک و ترد شدن موهایش خواهد شد.

تغذیه خوب، کلید رشد موی سالم است و آنطور که در گهوارک می خوانید بهترین راه این است که سبزیجات و میوه جات به او بدهید، از جمله سبزیجات نارنجی و زرد که برای ویتامین A برای ارتقای سلامتی غدد پوست سر مفید هستند.

از توت فرنگی، میوه های مرکبات، سبزیجات سبز تیره و گوجه فرنگی برای ویتامین C استفاده کنید، که از ریزش مو محافظت می کند. مطمئن شوید که ویتامین E خوبی دریافت می کند که کیفیت مو را بهبود می بخشد.

در سبزیجات پر شاخ و برگ سبز یافت می شود، همان طور که سیلیس استحکام مو را بهبود می بخشد. سیلیس در یونجه و چغندر وجود دارد. 

 

مرحله 2:

برای صبحانه به او تخم مرغ بدهید. تخم مرغ و دیگر پروتیین ها به اجتناب از قرار دادن موهایش در فاز استراحت کمک می کنند. تخم مرغ غنی از L سیستئین است، یک آمینو اسید است که برای سلامتی مو مهم است.

تخم مرغ همچنین مواد معدنی رشد مو مانند منگنز و ویتامین B را نیز تامین می کند. هر دو به جلوگیری از ریزش مو کمک می کنند. گوشت گوساله، مرغ و ماهی انتخاب های پروتیین خوبی هستند. 

 

مرحله 3:

از رنگ های سفید و تصفیه شده مثل نان سفید، کراکر و نودل های اسپاگتی درست به دانه های کامل استفاده کنید.اینها را با ویتامین های B از جمله بیوتین تامین می کنند.

بیوتین برای تولید کراتین حائز اهمیت است. کراتین پروتئینی است که موی شما از آن ساخته شده است.کل غلات نیز شامل اینوزیتول فسفات است که از کیسه های ترشحی مو محافظت می کند و ویتامین های B که با هورمون های مربوط به رشد مو ارتباط و تعامل دارند.

 

 مرحله 4:

به او خوراک ماهی چرب امگا 3 را بدهید و چربی های اشباع شده و ترانس را با اسیدهای چرب ضروری جایگزین کنید که برای سلامتی مو بسیار حیاتی هستند.اسیدهای چرب ضروری اغلب به محصولات مراقبت از مو اضافه می شوند.

اسیده ای چرب امگا 6 در گوشت ارگانیک یافت می شوند و اسیدهای چرب امگا 9 در روغن زیتون یافت می شوند.

 

مرحله 5:

مطمئن شوید که کودک به اندازه کافی روی و آهن دریافت می کند. کمبود آهن یا روی می تواند منجر به ریزش مو شود. شامل گوشت گاو، خوک و مرغ و یا اضافه کردن دانه های آفتابگردان، ملاس، سبوس، میکروب گندم و همه جو دو سر برای رژیم غذایی اش برای روی است. کدو حلوایی، ملاس، شیره قند، غلات، گوشت و سبزیجات پر شاخ و برگ غنی از آهن هستند. 

 

مرحله 6:

به کودک خود کمک کنید تا از تکنیک های مراقبت از مو استفاده کند که موهایش دچار آسیب نشوند.

نگذارید که با حوله به شدت موهایش را خشک کند. برای موهای کودک خود یک شانه برای استفاده بر روی موهای خیس بخرید. موها را کمتر بشورید و از نرم کننده به دفعات بیشتر استفاده کنید. کش مویی را انتخاب کنید که تکه هایی فلزی بر روی آن ها نباشد.

برای توزیع روغن های طبیعی بر روی مو کودک، برس نرم بکشید. موهایش را هر ماه یا بیشتر نرم کننده بزنید. 

 

مرحله 7:

در درمان اختلالات پوست سر کار کنید.

بیماری های شایع در میان کودکان شامل عفونت قارچی سر، یک نوع عفونت قارچی و آلوپسی، مناطق از دست دادن مو است که می تواند ناشی از عفونت قارچی و یا بافتن باشد که موهای خود را می کشد. چنانچه پیش از این هم در بخش سلامت نمناک بارها اشاره شده است عفونت قارچی یک عفونت مسری است. برای درمان به پزشک خود مراجعه کنید.

 

مراحل درمان کم پشتی موی کودک 

درمان های خانگی برای تقویت موهای کم پشت کودک خود: 

ماست برای کم پشتی موی کودک:

ماست یک محصول غلیظ طبیعی است. یک فنجان ماست خوب بزنید، آن را روی موهای کودک خود بمالید و بگذارید نیم ساعت بماند تا خشک شود. شما می توانید هر روز دیگری این کار را انجام دهید و نتایج شگفت انگیزی را ببینید. 

 

رفع کم پشتی موی کودک با زرده تخم مرغ:

تخم مرغ غنی از پروتیین است. متاسفانه بسیاری از کودکان از خوردن آن امتناع می کنند. شما می توانید یک تخم مرغ را بزنید و زرده تخم مرغ را به مدت یک ساعت روی پوست سر اعمال کنید و با شامپو کردن آن را با آب بشویید.

تخم مرغ نیز به ضخیم شدن و تغذیه مو کمک می کند.بوی تخم مرغ در مو می تواند کمی زننده باشد و کودک شما ممکن است موافق استفاده از آن نباشد. اما می توانید آن را با افزودن یک قاشق سوپ خوری هر روغن اسانس مثل روغن اسانس چوب صندل و یا روغن یاسمن از بین ببرید. 

 

درمان کم پشتی موی کودک با ژل آلوئه ورا:

آلوئه ورا به راحتی می تواند در خانه رشد کند. ژل را می توان از برگ های آن استخراج کرد و مستقیماً روی موها استفاده شود. نه تنها رشد مو را افزایش می دهد، بلکه آن را مرطوب و خنک نگه می دارد. علاوه بر این، این کار از شوره سر جلوگیری می کند و مانع از شکستن یا هر آسیب دیگری می شود. 

 

آب لیمو مناسب برای کم پشتی موی کودک:

با استفاده از اعمال آب لیمو به موهای کودک باعث می شود که آن براق، سالم و ضخیم شود. این یک جز ساده موجود است و اگر شما نمی توانید به چیز دیگری دست پیدا کنید، فقط عصاره لیمو را روی پوست سر بمالید تا از یکنواختی و خشکی پوست جلوگیری کنید. 

 

درمان کم پشتی موی کودک با شیر نارگیل:

شیر نارگیل به عنوان یک جز عالی برای تغذیه موی خشک و آسیب دیده عمل می کند. بهترین راه برای اعمال آن بعد از شستشوی مو است. آن را باید در پوست سر مرطوب برای بهترین نتیجه اعمال کرد. 

 

ترکیب روغن نارگیل و آب لیمو برای کم پشتی موی کودک:

ماساژ روغن نارگیل یک روش قدیمی است که برای حفظ مو، ضخیم شدن و درخشش به کار می رود. برای گرفتن بهترین نتیجه می توانید آن را هر روز یا حداقل چند روز در هفته، قبل از شستن موها وری پوست سر استفاده کنید.

شما می توانید یک قاشق سوپ خوری آب لیمو را به روغن اضافه کنید، آن را مخلوط کرده و روی موهای کودک خود بمالید. گذارید یک شب بماند و صبح روز بعد آن را با آب گرم بشویید. از نتایج آن شگفت زده خواهید شد.

 

 ترکیبات دیگری که به راحتی در آشپزخانه موجود هستند و روی موها نیز کار می کنند:

دانه های شنبلیله را در طول شب خیس کنید و آن را صبح روز بعد به یک ماسک نرم تبدیل کنید.

شنبلیله خاصیت ضد باکتری دارد - آن از شوره سر و عفونت پوست سر باز می دارد و موی شما را سالم و درخشان نگه می دارد. شما حتی می توانید آن را با ژل آلوئه ورا ترکیب کنید، تا رشد مو را ترویج کرده و رنگ طبیعی موهای کودک خود را حفظ کنید.

 

چگونه می توان کم پشتی موی کودک را برطرف کرد؟

درمان کم پشتی موی کودک با ماساژ روغن:

چه با روغن نارگیل و چه روغن زیتون ماساژ دهید، هر دو برای موهای کودک شما مفید است.شما می توانید یک روغن ویژه را با انتخاب مواد اولیه در خانه آماده کنید و آن ها را به موهای کودک خود بمالید و نتایج شگفت انگیزی را ببینید.

تمام چیزی که به آن نیاز دارید، یک فنجان روغن نارگیل خالص، 1 قاشق چای خوری هر یک از دانه های شنبلیله و دانه زیره سبز، 2 قاشق چای خوری روغن آملا، نصف فنجان گل بامیه برگ های معطر کاری است.

تمام مواد اولیه را مخلوط کرده و آن ها را روی شعله کم قرار دهید، تا به 1 / 3 کاهش پیدا کند. بگذارید خنک شود، آن را فشار دهید و روغن را در یک بطری تمیز نگه دارید. این روغن را سه بار در هفته روی موهای کودک خود ماساژ دهید. در عرض چند روز متوجه افزایش حجم آن خواهید شد. 

افسانه های زیادی پیرامون اصلاح سر یک کودک وجود دارد (که اغلب موهای کودک را کوتاه می کنند) و اغلب آن ها تحت تاثیر سنت قرار می گیرند. برخی از جوامع بر این باورند که موهای کودک باید توسط یک فرد مسن از همان جامعه تا زمانی که کودک به سن معینی برسد انجام شود، در حالی که برخی دیگر معتقدند که اصلاح موی نوزاد باعث می شود که رشد موها سریع تر و ضخیم تر شود.

با این حال افرادی هستند که به اصلاح سر فکر نمی کنند. بنابراین آیا شما باید موهای کودک خود را اصلاح کنید و یا آن را همانطور که هست رها کنید؟ ادامه این بخش از نمناک را بخوانید تا بدانید. 

 

آیا زدن موی کودک باعث رشد بیشتر مو می شود؟

کارشناسان می گویند:

سر یک نوزاد تاثیری بر روی ضخامت مو و نحوه رشد آن ندارد و دلیل این که مو از کیسه های ترشحی مو، رشد می کند که زیر سطح پوست سر هستند. هر کاری که برای مو در بیرون انجام می شود، بر مویی که در داخل کیسه های ترشحی قرار دارد، تاثیری ندارد. 

برای نوزادان غیر معمول نیست که بعضی از موهای خود را هنگام تولد از دست بدهند.

این کمبود مو به طور معمول زمانی رخ می دهد که کودک حدود 4 ماه دارد. مویی که پس از آن رشد می کند، ممکن است بلندتر به نظر برسد، و معمولاً مجعد یا ضخیم تر می شود و یا حتی ممکن است رنگ متفاوتی داشته باشد.

روی هم رفته، چه شما موهای او را اصلاح کنید و چه نکنید، باید بدانید که این کار بر رشد موی او تاثیر نخواهد گذاشت. همه به ژن ها وابسته است.

 

توجه:
شما میتوانید اخبار ومطالب بیشتر را در مورد نوزاد، کودک و فرزند دلبندتان در سایت دکتر احمد شاه فرهت دنبال کنید
همچنین میتوانید رزرو نوبت دکتر احمد شاه فرهت را به راحتی از طریق قابلیت رزرو اینترنتی نوبت در گهوارک انجام دهید.

https://gahvarak.com/blog/247-elt-km-psht-bvdn-mvy-kvdkan-chyst-.html